ဒီတစ္ေခါက္ ရြာသြားေတာ့ ထူးဆန္းတာေလး ေတြ႕ခဲ့တယ္.. ။ သစ္ရြက္ အျဖဴေလးေတြကို ေတြ႕ခဲ့တယ္ဗ်။ ေတြ႕ဖူးၾကလား။ ဒီလမ္းေတြက သြားေနက်ပါ။ ဒီ သစ္ရြက္ေတြကိုေတာ့ တစ္ခါမွ မေတြ႕ဖူးဘူး။ တစ္ခ်ိဳ႕ ေတာင္ေစာင္းေတြမွာ ဆို ျဖဴေဖြးေနတာပဲ။ အစကေတာ့ ဒါေတြကို စြယ္ေတာ္ပြင့္ေတြလို႕ ထင္တာ.. ။ ၀ထၳဳေတြ ကဗ်ာေတြမွာ ေရးၾကတဲ့ ႏွစ္လႊာေပါင္းမွ တစ္ရြက္ ျဖစ္တဲ့ စြယ္ေတာ္ေတြေလ..။ ဒီဖက္မွာ ဧျပီလ ေလာက္ဆိုရင္ ေတာင္ေစာင္းေတြမွာ ေဖြးေဖြးလႈပ္ေနေအာင္ ပြင့္ၾကျပီ။ သူ႕ အရြက္ကိုေတာ့ ဒီမွာ ဘယ္သူမွ ကဗ်ာ မဖြဲ႕ စာမသီၾကေပမယ့္ အပြင့္ကိုေတာ့ သုပ္စားၾကတယ္ဗ်။ သူ႕ အရသာက ဖန္သလိုလို ဆိမ့္သလိုလိုေလးး.. စားလို႕ ေကာင္းတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းကဆို စြယ္ေတာ္ပြင့္သုတ္ေတြ စားလို႕ေတာင္ မကုန္ဘူးး။ ရြာကိုသြားရင္း လမ္းမွာ ေတြ႕ရင္ ခူးသြားလိုက္.. ရြာမွာ ညေနဆိုရင္ လမ္းထြက္ေလွ်ာက္ရင္း ခူးလာလိုက္နဲ႕။ မိုးစရြာတာနဲ႕ သူလဲ အပြင့္ေတြ မပြင့္ေတာ့ဘူး။ ထားပါေလ။ ဒါနဲ႕ ဒီတစ္ေခါက္သြားေတာ့ ေတာင္ေစာင္းမွာ ျဖဴျဖဴေလးေတြ ေတြ႕တယ္။ စြယ္ေတာ္ေတြ ထင္လို႕ ေမးၾကည့္ေတာ့ မဟုတ္ဘူးတဲ့ အဲဒါ အရြက္ေတြတဲ့။ ေသခ်ာၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဟုတ္တယ္ အရြက္ ျဖဴျဖဴေလးေတြ။
Tuesday, August 5, 2008
မစိမ္းေသာ သစ္ရြက္
Posted by
Ulmuka
at
10:50 AM
Labels: ဟိုုဟိုဒီဒီ
Subscribe to:
Post Comments (Atom)


2 comments:
သစ္ပင္က လူေတြလိုပဲ ဆံပင္ျဖဴတာထင္တယ္ း)
အဲ့တာ ခရစၥမတ္ပန္းအျဖဴေတြေလး ဇီးကြက္ရယ္
မယံုရင္ ခရစၥမတ္ပန္းအနီေတြနဲ႔ တိုက္ၾကည့္ မဟုတ္ဘူးဆိုရင္လညး္ အသိသာၾကီး :P
Post a Comment