အားလံုးျပန္ေတြ႕ရတာ ၀မ္းသာပါတယ္..။ ေကာ္နတ္ခ်ဥ္က ညစ္စုတ္ေနလို႕ေပ်ာက္ေနတာပါ။ အားလံုးကို အရမ္း အရမ္းကို သတိရပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ အင္တာနက္ၾကီးကိုေပါ့ေလ။ အင္တာနက္ကမရတာက ဆာဗာက ပိုက္ဆံပိုေတာင္းျပီး အေကာင့္ေျပာင္းခိုင္းတာ.. ပိုလဲ ေပးပါတယ္ အဲဒါ အိုင္ပီေတြ ဒီအင္အက္စ္ေတြ အကုန္ေျပာင္းေပးလိုက္တာ ဒီက LAN ေတြနဲ႕ တျခားစီျဖစ္ ကိုယ္လဲ မေျပာင္းတတ္။ ျပင္တဲ့ လူလာေတာ့လည္း မီးကပ်က္..။ ဘာတစ္ခုမွကို အဆင္မေျပလိုက္ဘူး။ အဲဒါနဲ႕ တီဗီက လာတဲ့ အိုလံပစ္ပြဲပဲ အားေပးရေတာ့တာေပါ့ေလ။ အားလံုးက ေမတၱာ ၀ိုင္းပို႕လို႕လားမသိ တရုတ္ေတြ ရလိုက္တဲ့ ေရႊေတြ..။
မီးပ်က္တဲ့ အခ်ိန္မွာ စာအုပ္ေတြ လိုက္ရွာတာ ေခ်ာင္ထဲကေန ဆရာ ေမာင္စိန္၀င္း ( ပုတီးကုန္း ) ရဲ႕ ၀ထၱဳတစ္အုပ္ သြားေတြ႕တယ္။ စာအုပ္နာမည္က မိုးမခပင္ေတြ တဲ့။ ဘယ္သူ႕စာအုပ္မွန္းလည္း မသိဘူး ရံုးက လူ တစ္ေယာက္ေယာက္ ဟာပဲ ထင္ပါတယ္။ စာရြက္ေတြလဲ မစံုေတာ့ဘူး။ ဒီစာအုပ္က ေခတ္ေရစီးေၾကာင္းရဲ႕ လိႈင္းအရိုက္ခံရတဲ့ လူငယ္ေတြ အေၾကာင္းကို ေရးထားတာပါ။ ဆရာ့စာအုပ္ေတြက အခ်စ္စာအုပ္ေတြကိုပဲ ဖတ္မိတာမ်ားလို႕ ဒီစာအုပ္ေလးက အသစ္အဆန္း ျဖစ္ေနတယ္။ အဲဒီထဲမွာ ကဗ်ာေလးႏွစ္ပုဒ္ေတြ႕လို႕ ျပန္ျပီး မွ်ေ၀ခ်င္ပါတယ္။ ပထမ တစ္ပုဒ္က အပူၾကီးခ်ိန္ တဲ့။ အခ်စ္ကဗ်ာေတြ အေရးမ်ားတဲ့ ေမာင္စိန္၀င္း ဒီလို ကဗ်ာမ်ိဳး ေရးေတာ့လည္း တကယ့္ဘ၀ကို ကြက္ကြက္ကြင္းကြင္း ျမင္ေယာင္မိသြားပါတယ္..
အပူၾကီးခ်ိန္
သေျပကိုးခက္၊ ထိီးသံုးလက္နဲ႕
မီးသက္ေစ့လွဴ၊ ပူေဇာ္ျပီးကာ
ရာထူးတက္ေစ၊ ယၾတာေခ်သူ…
ႏိုင္ငံျခားကို၊ သြားဖို႕ျမန္ျမန္
ဆႏၵျပည့္ေစ၊ ျဂိဳဟ္ေျပနာမ္ေျပ
ေရႊျပားလွဴကပ္၊ ယပ္နဲ႕ဆီမီး
ဇီးကငါးခက္၊ ေမြးနာမ္ဖက္မွာ
စီးပြါးပ်က္လို႕၊ စိတ္လက္ေျခာက္ျခား
ဘုရားေအးရိပ္၊ ပုတီးစိပ္သူ
ရင္ထဲပူေလာင္၊ ေတာင္ေတြးေျမာက္ေရာက္
ေဆာက္တည္ရာကင္း၊ ဘဘိုးမင္းေခါင္
ေစာင္မေတာ္မူ…
စာေမးပြဲနဲ႕၊ လင္ကြဲသားပူ
လူမႈေရာဂါ၊ ေျပရာေျပႏိုး
ပန္းထိုးေရကပ္၊ ဓါတ္ရိုက္ဓါတ္ဆင္
ရင္ျပင္ေပၚမွာ၊ လူမ်ားစြာေလ
အပူေ၀ခ်ိန္…
စားဖို႕ေျပးလႊား
သြားဖို႕ကားတိုး
မိုးခ်ဳပ္ေန၀င္၊ ျမိဳ႕အျပင္ဘက္
ျပန္ထြက္သူေတြ
ေရႊတိဂံုဘုရား၊ ပံုေတာ္ကားခ်ပ္
ဘတ္စ္ကားေပၚမွာ၊ ေတြ႕ရတာပင္ မဖူးျမင္ႏိုင္
လင္ေမွ်ာ္ကုန္းကို စိတ္ေစာသတဲ့… ။
ဒုတိယ တစ္ပုဒ္ကေတာ့ မိုးမခပင္ေတြ လို႕ ေခါင္းစဥ္ေပးထားပါတယ္။ ဆရာက စာအုပ္ထဲမွာ ျမစ္ေရလိႈင္းေတြ ဘယ္ေလာက္ၾကီးၾကီး ဘယ္ေလာက္ ျပင္းျပင္း ကမ္းနားက မိုးမခ ပင္ေပါက္ေလးေတြက လိႈင္းဒဏ္ေလဒဏ္ကို ၾကံ႕ၾကံ႕ ခံျပီး ရွင္သန္သလို ေခတ္လူငယ္ေတြလည္း ေခတ္ေရစီးေၾကာင္းရဲ႕ ရိုက္ခတ္မႈဒဏ္ကို ၾကံ႕ၾကံ႕ခံျပီး ဆက္လက္ရွင္သန္သြားႏိုင္ဖို႕လို႕ ေျပာထားပါတယ္။ သူ႕စာအုပ္ထဲမွာ ေဆးစြဲတဲ့ လူငယ္တစ္ေယာက္၊ ေလာင္းကစား ၀ါသနာၾကီးတဲ့ လူငယ္တစ္ေယာက္၊ မိန္းမေပြတဲ့ လူငယ္တစ္ေယာက္၊ ျပီးေတာ့ သူတို႕ရဲ႕ သူငယ္ခ်င္း ကဗ်ာဆရာ တစ္ေယာက္ရယ္ အေၾကာင္းတိုက္ဆိုင္ျပီး သူတို႕ေတြ အထဲကို ေရာက္လာက ကာရာအိုေကမွာ သီခ်င္းဆိုတဲ့ ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္ ။ သူတို႕ ေခတ္ရဲ႕ လိႈင္းေတြ ကို ဘယ္လို ၾကံ႕ၾကံ႕ခံေအာင္ ၾကိဳးစားရင္ တစ္ခိ်ဳ႕လည္း နစ္တဲ့ လူက နစ္တဲ့ အေၾကာင္းပါ။ စာအုပ္ေလးကိုပါ ရွယ္ခ်င္ေပမယ့္ ဒီမွာက စာရြက္ေတြက မစံုေတာ့လို႕ တင္ေပးလို႕ မရတာ ခြင့္လႊတ္ပါ့။ အင္တာနက္မွာ ရွာၾကည့္ေတာ့လည္း မေတြ႕လို႕ ရွိတဲ့လူမ်ား မွ်ေ၀ေပးပါလို႕။ အခုေတာ့ ဆရာေမာင္စိန္၀င္းရဲ႕ မိုးမခပင္ေတြ ဆိုေတာ့ ကဗ်ာကိုပဲ မွ်ေ၀လိုက္ပါတယ္။ စကားမစပ္ ဒီကဗ်ာထဲမွာ ဆံပင္ဖားလ်ား လူငယ္မ်ားေလ ဆိုတဲ့ ဆရာရဲ႕ အသံုးအႏႈန္းကို အရမ္းကို ႏွစ္သက္ သေဘာက်မိပါတယ္။။ :)
မိုးမခပင္ေတြ
မိုးနဲ႕မုန္တိုင္း
ကဆုန္ဆိုင္းရင္း
လိႈင္းထန္ျမစ္ျပင္
မံုယိုဆင္သည္
ျမင္ျမင္သမွ်
ယမ္းခါခ်လို႕
ေဒါသမီးေတာင္ ေပါက္ကဲြခ်ိန္
ကမ္းပါးစပ္က
မုိးမခပင္ငယ္၊ အရြယ္မေရာက္
အပင္ေပါက္ေတြ၊ လိႈင္းေအာက္ပိျပား
ကမ္းပါးေရလွ်ံ၊ ႏြံနစ္ခံရ
ျမစ္ေဒါသေၾကာင့္
မြမြညက္ညက္ေၾကျပီလား
ျမစ္ေရက်စဥ္..
ႏူံးတင္ေျမသား၊ အမိႈက္ၾကားက
မိုးမခပင္ငယ္…
ဘယ္ေလာက္မ်ားေလ၊ ေရလႊမ္းတဲ့ဒဏ္
(သူတို႕) ခံရဦးမလဲ
ႏံူးေတြထဲမွာ၊ အားခဲသက္ရွင္
(ၾကာရင္) ျမင္မွျမင္ႏိုင္ပါေတာ့မလား…။
ႏွစ္မ်ားၾကာလွ်င္
ဆံပင္ဖားလ်ား၊ လူငယ္မ်ားေလ…
ျမစ္နားကမ္းစပ္၊ ရပ္ေနသလိုမ်ိဳး…
မိုးမခပင္ေတြ…
ေလၾကမ္းမုန္တိုင္း၊ ျမစ္အရိုင္းနဲ႕
လိႈင္းလံုးေတြကို စိန္ေခၚရင္း…။
2 comments:
လပြတၱာ မွာေတာ့ ဆားကြင္းေတြ မရိွေတာ့ဘူး။ ဒါ ဘာဆားပါလိမ့္။
ေက်းဇူး =)
Post a Comment