Emotional

Emotional ဆိုတာ

၁) စိတ္ခံစားမွဳ ႏွင့္သက္ဆုိင္ေသာ (pertaining to or involving emotion or the emotions.)

၂) စိတ္ထိခိုက္ ခံစားလြယ္ေသာ (subject to or easily affected by emotion)

၃) စိတ္ကို စဲြေဆာင္ႏိုင္ေသာ (appealing to the emotions)

၄) စိတ္ခံစားမွဳကို ျပသေသာ (showing or revealing very strong emotions)

၅) စိတ္ခံစားမွဳကို ဦးစားေပးေသာ (actuated, effected, or determined by emotion rather than reason)

၆) စိတ္ခံစားမွဳ၏ ေနာက္သို႕လိုက္ေသာ၊ စိတ္ခံစားမွဳ၏ ထိန္းခ်ဳပ္ျခင္းကို ခံရေသာ (governed by emotion)

လို႔ ဘာသာျပန္ရမယ္ထင္တယ္။ (အဂၤလိ္ပ္-ျမန္မာ အဘိဓါန္မရွိလို႕ ကိုယ္ထင္သလို ဘာသာျပန္ဆိုပါတယ္။ ဆီေလွ်ာ္ေအာင္ ျပန္ဆိုတယ္လို႕ေတာ့ မေျပာရဲဘူးေလ။ ဆီေလွ်ာ္လား မေလွ်ာ္လားက ကိုယ္မွ မသိပဲကိုး။ မွားရင္လဲ ခြင့္လႊတ္ၾကပါဗ်ာ။)

လူတစ္ေယာက္ က စိတ္ေနာက္ကိုယ္ပါ လုပ္တယ္ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ က အလြယ္ တကူပဲ ဒီလူ emotional ျဖစ္တယ္လို႕ ေျပာတတ္ၾကတယ္။ အမွန္က စိတ္သြားတိုင္း ကိုယ္ပါတာ ေကာင္းတာေပါ့ လို႕ေျပာၾကမလားပဲ။ ဒါေပမယ့္ တစ္ကယ္ေကာင္းရဲ႕လား။ ကိုယ္က စိတ္ခံစားမွဳ ကို ဦးစားေပးမယ္ ဆိုရင္ ဘာေတြျဖစ္လာႏုိင္လဲ။ အရင္ဆံုးေတာ့ ကိုယ္ဟာကိုယ္ထိခိုက္တာပဲ။

ဥပမာ ဆရာ၀န္ တစ္ေယာက္ဆိုပါေတာ့ ၊ သူ႕လူနာတစ္ေယာက္ဆံုးတိုင္း သူငိုေနရင္ ေန႕တိုင္းနီးပါးငိုေနရမွာပဲေလ။ အစပိုင္းမွာေတာ့ ကိုယ့္လူနာ တစ္ေယာက္ဆံုးသြားတိုင္း အနည္းနဲ႕ အမ်ားေတာ့ စိတ္ထိခိုက္ ခံစားၾကရမွာပဲေလ။ တျဖည္းျဖည္းနဲ႕ အေရထူလာတယ္ပဲ ေျပာရမလား။ လူနာတစ္ေယာက္ဆံုးသြားရင္ “ေအာ္ သူဆံုးသြားျပီကိုး။” နဲ႕ျပီးသြားတာမ်ိဳးျဖစ္လာတယ္။ အဲဒါနဲ႕ပဲ ၾကာလာေတာ့ ဒီဆရာ၀န္ေတြ၊ ဆရာမေတြက အသည္းႏွလံုးမရွိဘူး၊ ခံစားခ်က္မရွိဘူး ဆိုျပီးေတာ့ ၾကားလာရတယ္။ စိတ္မေကာင္းပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႕လည္း ခံစားတတ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ္ လူနာတစ္ေယာက္ ဆံုးသြားတာ ကို ထိုင္ျပီးပူေဆြး ၀မ္းနည္းေနရင္ က်န္တဲ့ လူနာေတြကို ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္တဲ့ ေနရာမွာ လစ္ဟင္းသြားတာမ်ိဳးေတြ ျဖစ္လာႏူိင္တာပဲေလ။ ဒါက ေသျခင္းတရားကို အျမဲတမ္း ေတြ႕ေနရတဲ့ ဆရာ၀န္ ၊ ဆရာမေတြ။ သူတို႕မွာ ခံစားမွဳ မရွိဘူးလို႕ ေျပာရင္ေတာ့ မွားမွာေပါ့။ သူတို႕ရဲ႕ ခံစားမွဳ ကို အသိဥာဏ္က ထိန္းခ်ဳပ္ ထားတယ္လို႕ေျပာၾကမလား၊ ထံုသြားတယ္လို႕ေျပာၾကမလား။

လူတစ္ေယာက္ က အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳး ေၾကာင့္ သူ႕ရဲ႕ ခံစားမွဳ ကို ထုတ္မျပတာနဲ႕ပဲ ဒီလူဟာ ခံစားခ်က္ မရွိဘူးလို႕ေျပာမလား။ အတြင္းေၾကက ပိုနာတတ္ပါတယ္။ သားသမီးဆိုးလို႕ ရင္နာနာနဲ႕ ဆံုးမရတဲ့ မိဘေတြလိုေပါ့။ ကိုယ့္သားသမီးကို အသားနာေအာင္ ဘယ္သူက ရိုက္ခ်င္ပါ့မလဲ။ လိုအပ္လို႕ ရိုက္လိုက္ရတယ္ ထားဦး မိဘေတြရဲ႕ ရင္ထဲက အနာက သားသမီးေတြရဲ႕ အသားနာတာထက္ပိုပါတယ္။

ျဖစ္သင့္တာ ကို ဦးစားေပးလုိက္ရလို႕ ျဖစ္ခ်င္တာ ကို လက္လႊတ္လိုက္ရ တဲ့ လူတစ္ေယာက္မွာ စိတ္နာက်င္ခံစားမွဳေတာ့ ရွိမွာပါပဲ။ အဲဒါကို ငိုေၾကြးခံစားေနျပီး ကိုယ္ ျဖစ္ေနတဲ့ ဘ၀မွာ ေပ်ာ္ေအာင္မေနရင္ ႏွစ္ခါရွဳံးတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလေတာ့ လည္း ( အမွန္ကေတာ့ အျမဲတမ္းလိုလိုပါပဲ) စိတ္ခံစားမွဳကို အသိဥာဏ္နဲ႕ ထိန္းခ်ဳပ္ဖို႕ဆိုတာ ေတာ္ေတာ္ခက္ပါတယ္။

စိတ္ခံစားမွဳ မရွိရဘူးလို႕လဲ မဆိုလိုပါဘူး။ စိတ္ခံစားမွဳ မရွိရင္ လူမဟုတ္ပဲ စက္ရုပ္ေတြ ျဖစ္သြားမွာေပါ့။ လူတစ္ေယာက္ကို မခ်စ္ပါနဲ႕ လို႕ တားလို႕မရသလို ၊ လြမ္းေနတာ၊ သတိရေနတာေတြကို မလြမ္းရ ဘူး ၊ သတိမရဘူးလို႕ တားလို႕မွ မျဖစ္ႏိုင္ပဲ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီ စိတ္ခံစား မွဳ ေတြ ကိုယ့္အေပၚမွာ သက္ေရာက္မွဳ မရွိေအာင္ ထိန္းခ်ဳပ္ဖို႕ လိုပါလိမ့္မယ္။ ဥပမာ လြမ္းလို႕ အအိပ္ပ်က္ အစားပ်က္ အလုပ္အကိုင္ပ်က္ ဆိုရင္ေတာ့ မေကာင္းေတာ့ဘူးေလ။ ဘယ္လို ထိန္းခ်ဳပ္ရမယ္ ဆိုတာေတာ့ …….. မသိေသးဘူးဗ်။ ေလာေလာ ဆယ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း အအိပ္အစားပ်က္ေနတယ္။( အိပ္ေရးပ်က္တာက ျခင္ကိုက္လို႕၊ အစားပ်က္တာက ဟင္းမေကာင္းလို႕....... လို႕ေတာ့ မထင္ၾကပါနဲ႕။ :P) အလုပ္ေတာ့ ပ်က္လို႕မျဖစ္လို႕ ဆက္လုပ္ေနတုန္း။ ေဆးရွိရင္ ေပးခဲ့ၾကပါဗ်ာ။