သိုင္းေလာက အပိုင္း ( ၄ )

"ကဲ ဘာလုပ္မွာလဲ ဘာလုပ္မွာလဲ
ဆရာ၀န္ႀကီးလုပ္မွာလား ဓါးျပဗိုလ္ႀကီးလုပ္မွာလား "

လူရွိန္ေအာင္ ရွႏိုင္းယားတြိန္းအသံကိုတုထားေသာ္ လည္း ႏွဲသံကဲ႔သို႔ ထြက္လာသည္႔အသံႀကီးေႀကာင္႔ တနပ္ျငိမ္းလည္းနည္းလားဟု ပြဲတက္စားေလ႔ရွိသည္႔ သိုင္းသမားအေပါင္းတို႔၏ မ်က္လံုးမ်ား ကဗ်ာသိုင္းသမား ဟန္နီဆီသို႔ စုျပံဳက်ေရာက္လာသည္။ ( ဒီအကြက္ေတြနဲ႔ လူႀကည္႔ေအာင္လုပ္လာတာ အသက္၂၀ေက်ာ္ကတည္းကပဲ ဟင္းဟင္း)

"ဘယ္လိုလဲ မင္းတို႔က လူကို ျပိဳင္ပြဲ၀င္ဖို႔ဖိတ္ထားျပီးေတာ႔ ဒိုင္ပင္႔ေနသေလးဘာေလးနဲ႔ ေစာင္႔ခိုင္းထားတာ ဘာလဲ စေနေန႔ဆိုရင္ ငါႏိုင္မယ္သိလို႔ ပြဲမစရဲတာလားကြ"

အမွန္ကေတာ႔ ေဟာ္တယ္ကေနျပိဳင္ပြဲကိုအလာ တံခါးေျခာက္ေပါက္ကားလႊတ္လိုက္မယ္ဆိုျပီး ေတာင္ေပၚေျမနီေတြေပေနေသာ ဂ်စ္ကားစုတ္နဲ႔လာႀကိဳခိုင္းလို႔ ေတာ္ေတာ္တင္းေနသည္။ ဟင္း အလြမ္းဘုရင္မလို ကိုယ္ေဖာ႔သိုင္းကြ်မ္းလို႔ ပ်ံ၀ဲျပီး၀င္သြားရရင္လဲ လူရွိန္ေသးတယ္ ခုေတာ႔ ငါက ဂ်စ္ကားစုတ္နဲ႔သြားရတယ္ လမ္းမွာလဲထိုးရပ္သြားေသး။ ဒရိုင္ဘာကလဲ ပ်ားရည္သိုင္းသမားဆိုေတာ႔ ခမ်ားက ၀မ္းခ်မွာေပါ႔လို႔ အူေႀကာင္ေႀကာင္ေမးလိုက္လို႔ ေဒါသေတြက အထြတ္အထိတ္ေရာက္ေနတယ္
ခုေန ကဗ်ာေလေပြသိုင္းထုတ္လိုက္ရင္ ျပိဳင္ပြဲဒက္ကေရးရွင္းေတြအကုန္ပ်က္ကုန္မယ္ ဟြန္း

ရင္ျပင္ေပၚတက္လာေတာ႔ နတ္ကလ်ာႏွင္းပြင္႔ျဖဴေလးက `မ်ိဳးရိုးစဥ္ဆက္ ပ်ားေတြကို ဖိန္႔ဖိန္႔တုန္ေအာင္ ႀသဇာေညာင္းတဲ႔ ကဗ်ာဓါးပ်ားရည္သိုင္းသမား ေရာက္ရွိလာပါျပီ´လို႔ ပိုပိုသာသာေလးေႀကျငာေပးလို႔ မ်က္ႏွာေႀကာ နည္းနည္းေလွ်ာ႕လိုက္သည္။ မဆိုးဘူး နံမည္လွသေလာက္ စိတ္ေကာင္းေလးရွိတယ္။ အို လူကလည္း ခ်စ္စရာေကာင္းပါတယ္ေလ ငါငယ္ငယ္တုန္းကလိုပါပဲလား။

"ဟိုမယ္ေတာ္ကလဲ ဟိမ၀ႏၲာကေန မႀကြခ်ီလာေသးဘူးလား" ဟိမ၀ႏၲာကို ဘိုလိုမေခၚရဲတာမဟုတ္။ သိုင္းေလာကမွာ ဘိလပ္ေလသံထြက္သူမ်ားကို လက္နက္ပုန္းနဲ႔လိုက္လံလုပ္ႀကံသည္႔ ဂိုဏ္းေပၚလာကတည္းက ဆင္ျခင္ေနရသည္။

"ဟိမ၀ႏၲာမဟုတ္ပါဘူး သု၀ဏၰဘူမိေရခဲေတာင္ပါ။ " ေဘးက ရိုက္ခတ္ျဖစ္စဥ္သိုင္းေအာင္ထားေသာ ေခးေအာ႔စ္က တိုးတိုးေလး အတြန္႔ထတက္ေနလို႔ အတြင္းအားထည္႔ျပီးမ်က္ေစာင္းနဲ႔ခ်ိန္လိုက္မွ ျငိမ္သြားတယ္။ (မျငိမ္လို႔ကေတာ႔ ဒင္းတီခ်ာႀကီးရဲ႕ ဘိလပ္သင္တန္းမွာ ငိုက္ခဲ႔တာေတြ ထုတ္ေဖာ္ပစ္မယ္)

ေရမေသာက္သိုင္းသမားဟု အမည္၀ွက္ျဖင္႔လွဳပ္ရွားတတ္သည္႕ ဇီးကြက္ကို လူအုပ္ႀကားထဲ မ်က္စိေ၀ွ႕ႀကည္႔လိုက္ေတာ႔မေတြ႕။ ဘယ္မွာလဲေအာ္ဂႏိုက္ဇာ ဆိုေတာ႔မွ ကုတ္ေခ်ာင္းေခ်ာင္းျဖင္႔ မ်က္မွန္ေလးပင္႔ျပီးထြက္လာသည္။ ေရမေသာက္တာလဲ မေျပာနဲ႔ ၀ေတာင္တန္းမွာ ကေဇာ္သိုင္းေအာင္ထားပံုရသည္။

"ဇီးကြက္ဘာလဲကြ မင္းက တ၀မ္းပူေသြးေလး တစိတ္ေလာက္ပါတာကို ႀကြားတာလား ေအာ္ဂႏိုက္ဇာဆိုျပီး မင္းတို႔အေရာင္ေတြသံုးထားတယ္ မေက်နပ္ဘူး။"

"မဟုတ္ပါဘူး ပ်ားရည္ရယ္ ဘံုးေက်ာင္းမွာအလကားငွားလို႔ရတာေတြအကုန္ အနီေရာင္ေတြခ်ည္းမို႔ပါ"

ခပ္ညစ္ညစ္တုတ္တေခ်ာင္းနဲ႔ ရွည္ကိုင္းကိုင္း၀င္လာေသာ ဗိုလ္မုတ္သုန္ကိုေတြ႕ေတာ႔
"ဆရာေန လာဦး" ဇီးကြက္ကလဲ လြတ္ျပီကြ်တ္ျပီဆိုတဲ႔ ဒီဇိုင္းနဲ႔ ဘယ္ဖက္မွ ခံုမ်ားကို ညာဖက္သို႔ေရႊ႕ရန္ ဖလပ္ဖလပ္ႏွင္႔ (ေတာင္ပံခတ္သံ) ထြက္ခြာသြားသည္။

"မင္းလက္ထဲကဘာလဲ"

"ေခြးရိုက္တုတ္ပါ" ဟယ္ေတာ္ေသးတယ္ ေဒၚလီကို ေဟာ္တယ္မွာထားခဲ႔လို႔ ႀကည္႔စမ္းပါဦး ေခြးထက္မိုက္တဲ႔သူေတြ အုပ္စိုးတဲ႔နယ္ေျမကလာျပီး ေခြးကိုလိုက္ရိုက္ရတယ္လို႔။ သိပ္ေျပာလို႔ေတာ႔မျဖစ္။ သူ႔တုတ္သိုင္းအေႀကာင္းမသိေသးေသာ္လည္း ကေလာင္သိုင္းဖြင္႔လိုက္ရင္ သိုင္းေလာကမွာ အမည္းေရာင္စာရင္းေပါက္သြားမွာစိုးရသည္။ ေလျပည္ေလးနဲ႔ေျပာမွ။

''က်ေနာ႔ေနရာဘယ္မွာလဲ မသိဘူး"

" အမတို႔နားမွာ ထင္တယ္ "

"ခင္ဗ်ာ" မုတ္သုန္မ်က္ႏွာေသြးဆုတ္သြားသည္။ ဆာကူရာေတာင္ထိပ္ေပၚမွာ သိုင္းျပိဳင္မယ္လို႔ေခၚျပီး ေနျပည္ေတာ္ေတာင္ေအာက္မွာ အက္စပရက္ဆိုနဲ႔အမွ်ားခံရလို႔ ေလျပင္းသိုင္းမိျပီးကတည္းက ပ်ားရည္ကိုအႏုနည္းနဲ႔ ေရွာင္ခ်င္ေနသည္။ ထိုင္ခံုေနရာခ်ေပးေသာ ဇီးကြက္ကို မ်က္ေထာင္႔နဲ႔လွမ္းၿကည္႔ျပီး ေတးထားလိုက္သည္။ ဇီးကြက္က လာအံုႀကည္႔ေနေသာကေလးေတြကို လိုက္ဟန္႔ေနသည္။
"မင္းတို႔ ေ၀းေ၀းကေနႀကည္႔ေနာ္ ဂ်ာနယ္ထဲပါလာရင္ ငါတာ၀န္မယူဘူး" ဆိုပဲ။

ရစ္ခြင္႔လိုင္စင္ေရႊျပားကို တရားမ၀င္ခိုး၀ွက္ထားျပီး ခုထိေပ်ာ္ေပ်ာ္ႀကီးအသံုးခ်ေနေသာ္လည္း ေက်နပ္သည္မရွိေသး။ ရစ္ျပီးရင္း ရစ္ခ်င္ျဖစ္ေနသျဖင္႔ ေမးခြန္းေတြထုတ္လိုက္သည္။

"ဖူဂ်ိစံမွာေနတဲ႔ ရႊန္းမီေကာ မလာေသးပါလား"

"သုခမိန္စာေမးပြဲေျဖေနလို႔ တရက္ေနာက္က်မယ္တဲ႔" ဇီးကြက္က မ်က္ႏွာငယ္ျဖင္႔ ၀င္ေျဖသည္။ အဲဒီမ်က္ႏွာကလည္း မယံုရ။ အာလူးေႀကာ္ဂိုဏ္းမွာ ၁ႏွစ္ေလာက္လုပ္ျပီး တတ္လာသည္႔မ်က္ႏွာျဖစ္သည္။ ေတာ္ရံုအတြင္းအားသံုးတဲ႔အကြက္ေလာက္ကို သူက မ်က္ႏွာငယ္ျဖင္႔ကာႏိုင္သည္ဟု ေကာလဟာလေတြရွိေနသည္။

အင္း ရႊန္းမီကလည္း ဟိုေန႔က သူ႔ႀကယ္ေႀကြသိုင္းကို သြားရစ္မိလို႔မ်ားစိတ္ဆိုးေနသလားမသိ။ စိတ္ေကာက္ျပီး ဆာေကးလက္ေဆာင္မပါလာမွာလဲ စိုးေသးသည္။ ကဗ်ာသမားအခ်င္းခ်င္းပဲ ညီမေလးရယ္ဟု ေလေျပထိုးသည္႔ သ၀ဏ္လႊာပို႔ထားေသာ္လည္း အျမန္ေခ်ာပို႔ကေကာင္ေတြက စိတ္မခ်ရ။ ေဖာက္ႀကည္႔ျပီး ေကာင္မေလးေခ်ာေခ်ာပန္းခ်ီပံုပါလွ်င္ ဘတ္တတ္သျဖင္႔ ကိုယ္႔ပံုတူပန္းခ်ီလည္း မပို႔ေပးရဲ။ လူေတြက ပ်ားရည္ရစ္တာပဲ သိသည္။ သိုင္းေလာကႀကီး ရစ္ခ်င္စရာ ျဖစ္ပ်က္ေနတာေတာ႔ မျမင္တတ္ႀက။

ဂ်ဴလိုင္က ေရဗံုးႀကီးကိုင္ျပီး ၀င္လာသည္။ သူ႔ေတာ႔ သိပ္ရစ္လို႔မရ တရားမ၀င္ေဆးျပားေတြကို သူ႔အားကိုးနဲ႔သြင္းထားမိသည္။ သူ႕လူေတြကို အတင္းမရမကေတာင္းျပီး ရြာစဥ္လွည္႔ခိုင္းထားသည္႔ ကိစၥေလးေတြကိုလည္းေထာက္ျပီး ျပံဳးျပလိုက္သည္။

"ကိုဂ်ဴလိုင္ ေရဗံုးသိုင္းေအာင္ထားတာ မသိလုိက္ဘူး"

"ဘယ္ကလာ ရြာေတြကို ေရေ၀လက္စနဲ႔ လွည္႔လာလို႔ပါ"

ဟင္းေတာ္ေသးတယ္ သူ႔မွာ အကြက္သစ္မရွိေသးဘူး။ (ကြက္သစ္ေတြေရျမွဳပ္ကုန္လို႔)
ဒါေပမယ္႔ သတိေတာ႔ထားရမယ္ သူ႔ရဲ႕ ေသြးေဖာက္သိုင္းေႀကာင္႔ ျခေသၤ႔ကြ်န္းကလူေတြေတာင္ အားျပတ္ကုန္တယ္တဲ႔။


ျပိဳင္ပြဲ၀င္စာရင္းကို ခိုးႀကည္႔လိုက္ေတာ႔ မိုးရာသီေတြ အားေကာင္းေနတာ ေတြ႔ျပီး မ်က္ႏွာပ်က္မလိုျဖစ္သြားသည္။ မိုးခ်စ္သူဆိုပါလား မုတ္သုန္ေလတဲ႔ ဂ်ဴလိုင္လဲမိုးပဲမဟုတ္လား မိုးနဲ႔ေတြ႕တိုင္း တုပ္ေကြးျဖစ္တတ္တာသိလို႔ ဒီေကာင္ေတြယႀတာေခ်တာမ်ားလား။

ထပ္ရစ္မလို႔ ျပင္ေနစဥ္မွာပဲ ေမာင္းထုသံႀကားလိုက္သည္။
"ဟဲ႔ ပန္းကန္ျပားေတြခ်ေလ"
ေဘးက မုတ္သုန္က ေလသံႏွင္႔ေျပာသည္။
"အမကလည္း ထမင္းစားေမာင္းမဟုတ္ဘူး ဒိုင္ေတြႀကြလာလို႔ ေမာင္းတီးတာ"
အို သိမွသိပဲလို႔ မိုက္ကေနေႀကျငာပါ႔လား။ သိပ္ေအာက္တာပဲ။ မုတ္သုန္က ေလသံႏွင္႔ေျပာေသာ္လည္း အႀကားအာရံုေကာင္းသည္႔ ေဘးမွ သိုင္းသမားေတြႀကားကုန္ျပီး ျပံဳးေစ႔ေစ႔လုပ္ေနႀကသည္။ ေနႏွင္႔ဦးေပါ႔။

ေရွာင္လင္ေက်ာင္းမွ ကပၸိယႀကီး ေဒါက္ထက္ေရာက္ခ်လာသျဖင္႔ ရစ္ခြင္႔ေရႊျပားကို မသိမသာဖြက္လိုက္သည္။ ဂ်ဳလိုင္ကလဲ တရားမ၀င္တင္သြင္းလာေသာ ေရသန္႔ေဆးျပားမ်ားကို ဗံုးထဲထည္႔ဖြက္ေနသည္။ မုတ္သုန္ကလည္း ေခြးရိုက္တုတ္ကို စားပြဲေအာက္ထည္႔လိုက္သည္။ ထိုသို႔ အသီးသီး ရိုေသဟန္ေဆာင္ျပီးသကာလ ဒိုင္လူႀကီးတျဖစ္လွဲ သဘာပတိေဒါက္ထက္မွ မိန္ခြန္းေျခြမည္႔အစီစဥ္ကိုေႀကျငာသည္။

"က်မ ကန္႕ကြက္ပါတယ္"
ေ၀ါကနဲ အသံမ်ားထြက္လာသည္။

"ဟင္ ဘာမွေတာင္မေျပာရေသးဘူး"
"ေျပာမယ္႔ဟာကို ႀကိဳသိေနတယ္ မိန္႔ခြန္းေရးေပးတဲ႔လူက က်မအိမ္နားက"
"အို အိပ္မက္မည္းေရးတာ မေျပာပါဘူးကြယ္ လက္တန္းေျပာမွာပါ" သဘာပတိက ကပ်ာကယာရွင္းျပသည္။

"ဒါျဖင္႔လည္း ျပီးေရာ ျမန္ျမန္ေျပာ"
သူ႔ကပၸိယသိုင္းက်မ္းကို ၀က္ေတြ၀ိုင္းပက္တုန္းက ၀င္ကာကြယ္ေပးမိလို႔ ကိုယ္ပါ ၀က္အပက္ခံထားရလို႔ သိပ္မႀကည္ခ်င္။

"ေနာက္ဒိုင္တေယာက္မေရာက္ေသးတာကတေႀကာင္း၊ ေနညိဳလို႔ တခ်ိဳ႕သိုင္းသမားေတြ ေလျပိဳ အဲေလ... အေမဆိုမွာစိုးႀကတာတေႀကာင္းေႀကာင္း သိုင္းျပိဳင္ပြဲကို နက္ျဖန္ဆက္လက္က်င္းပ..... "
"ဘာ... ဒီမယ္ ေဒါက္ထက္ႀကီး သိုင္းျပိဳင္ပြဲေနာ္ အျမဲတမ္းညီလာခံမဟုတ္ဘူး"
"ဟုတ္ပါတယ္ကြယ္ တို႔မ်ားက ေအာ္ဇီကြ်န္းကေန ထရန္ဇစ္မခံပဲ တိုက္ရိုက္ပ်ံလာရလို႔ ခရီးပန္းတာကတေႀကာင္း"
"ေတာ္ေတာ္ ... ဒီလိုမွန္းသိရင္ ေဒါက္ထက္ရဲ႕က်မ္းကို ၀က္ပက္တာ မျမင္ဟန္ေဆာင္လိုက္ပါတယ္"
"စိတ္မဆိုးပါနဲ႔ကြယ္ နက္ျဖန္လဲ မင္းကို ရစ္ခြင္႔ေရႊျပား ေပးသံုးထားမွာပါ"
ဟယ္ ေတာ္ပါေသးရဲ႕ ဒီလိုဆိုေတာ႔ ဘယ္ဆိုးလို႔လဲ။ ေက်နပ္လိုက္သည္။



**********

ည၁နာရီခြဲျပီ။ ဒီပို႔စ္လဲ ျမန္ျမန္တင္မွ။ မဟုတ္ရင္ ဇီးကြက္က အေတြးပ်ားရည္စံအိမ္ကိုဖြက္ထားသည္႔ကိစၥေတြ မဖြဘူးလို႔မေျပာႏိုင္။
ဟန္နီ

****************
သူဘယ္တုန္းက ဇီးကြက္စံအိမ္မွာ သိမ္းထားတဲ့ ရစ္ခြင့္ေရႊျပားကို တိုသြားသလဲ မသိလိုက္ဘူး။ ဧကႏၱေတာ့ ငံုးဥကို လႊတ္ျပီး ယူခိုင္းလိုက္တာျဖစ္္မယ္။ ဒီလိုမွန္းသိရင္ ေရႊျပားကို အရင္ ေပါင္ျပီး ကေဇာ္သိုင္း က်င့္စဥ္ ေနာက္ဆံုး အဆင့္ကို က်င့္လိုက္ပါတယ္။ အခုေတာ့ ကေဇာ္သိုင္း မေအာင္တဲ့ အျပင္ အရစ္က ခံရေသး..... အစ္မ ခြန္ျမလိႈင္လာမွ ျပန္ေတာင္းခိုင္းမယ္.. ဟင္းး အခုေတာ့ မႏိုင္လို႕ သည္းခံလိုက္ဦးမယ္ပ..