သိုင္းေလာက အပိုင္း ( ၁၃ ) - မေက်ပဲြ

ေလလႊင့္သုိင္းပညာရွင္ ႏွင့္ ပန္းခ်ီ၀ိဥာဥ္ရႊန္းမီ တို႔၏ မေက်ပြဲ

နတ္ကလ်ာနဲ႔ ပ်ားဘုရင္မ ဖလွယ္ပြဲမစခင္ ေလလႊင့္သိုင္းပညာရွင္ ေခးေအာ့္ နဲ႔ ပန္းခ်ီ၀ိဥာဥ္ရႊန္းမီတို႔ မေက်ပြဲကို ၾကားျဖတ္ ( Urgent ) ပြဲအစီအစဥ္အျဖစ္ ေခါက္ဆြဲစားေနေသာ ဒိိုင္၏ အဆံုးအျဖတ္အျဖစ္ ယွဥ္ျပိဳင္ရပါတယ္။

ေလလႊင့္သိုင္းသမား ေခးေအာ့္က ညစ္တစ္တစ္ႏွင့္ တစ္ဘက္သတ္အႏိုင္ရသည္ဟုစြပ္စြဲခံရသည္က တစ္ေၾကာင္း၊ တတ္ေျမာက္ထားေသာ ပညာမ်ားကို မထုတ္သံုးရေသးခင္ ျပိဳင္ပြဲမွ ဆုတ္ခြာသြားရသူ ရႊန္းမီက တစ္မ်ိဳး ျဖင့္ ၂ ဦးသား မေက်ပြဲကို ဆက္ႏႊဲမည္ျဖစ္သည္။ ပထမပြဲက စုတ္သံစုတ္ခ်က္ပညာျဖင့္ ရွံဳးႏွိမ့္ခဲ့သျဖင့္ ယခုပြဲတြင္ ပန္းခ်ီ၀ိဥာဥ္ဆုိေသာ သူမ၏ ထူးမျခားနားသိုင္းျဖင့္ တိုက္ရင္ ျပင္ဆင္ထားျပီး ဆႏၵျပင္းျပလ်က္ရွိသည္။

စင္ေအာက္တြင္ ေသြးပူေလ့က်င့္ခန္းလုပ္ေနေသာ ကစားသမား အဲ့... သိုင္းသမား ၂ ေယာက္နားသို႔ သိုင္းျပိဳင္ပြဲကို စပြန္ဆာေပးထားေသာ ဇီးသခင္ၾကီးေခၚ ဇီးကြက္က မိုက္ခရုိဖုန္းၾကီးတရမ္းရမ္းကိုင္ကာ အနီးသို႔ ခ်ဥ္းကပ္ေလသည္။

`` စပြန္ဆာေပးတဲ့ မ်က္ႏွာၾကီးနဲ႔ တို႔ႏွစ္ေယာက္ကုိ စမး္လား၊ကိုင္လား လုပ္ေတာ့မယ္ဟဲ့ ´´ ဆုိျပီး ေခးေအာ့္က ရႊန္းမီကို လက္တို႔ျပီးေျပာလုိက္သည္။

`` ဟဲ့.......ပလုပ္တုတ္..ခ်ိဳးရုပ္ ဘာကိုစမ္းမွာလဲ ၊ ဘာကိုကိုင္မွာလဲ ´´ ဆိုျပီး ရႊန္းမီက အလန္႔တၾကားနဲ႔ လက္ကို အေသပိုက္ထားေတာ့သည္။

`` စမး္မွာက ပညာပါ၊ ကိုင္မွာေတာ့ နင့္ဖူဂ်ီေတာင္က ေကာက္လာတဲ့ ပန္းခ်ီဆြဲတဲ့ စုတ္သံေလးက အရမး္လွတယ္ဆိုပဲ၊ ငွဲငွဲ မေၾကာက္ပါနဲ႔ ´´ ဆိုျပီး ၀ါးျမဲ၀ါးေနပီေကကို ( အခ်ိဳကုန္ျပီထင္ရသျဖင့္ ) ေထြးထုတ္လိုက္ျပီး၊ ေနာက္ပီေကအသစ္ကို ထုတ္၀ါးလုိက္သည့္ ေခးေအာ့္္။ ကေလးမဆိုေတာ့ နည္းနည္းရမး္ေျခာက္ထားမွ။ ( ဟဟ... သိပ္ပိုင္တဲ့ ငါပါလား... ေခးေအာ့္ကြ :P )

ဇီးကြက္။ ။ မိန္းမပ်ိဳေလး ရႊန္းမီ ၊ မိန္းကေလး ယွဥ္ျပိဳင္သံုးစြဲမယ့္ ပန္းခ်ီ၀ိဥာဥ္သိုင္းအေၾကာင္းကို ပရိသတ္ေတြက အားရီးစိတ္၀င္စားေနတယ္။ အဲ့သုိင္းအေၾကာင္းေလး နညး္နညး္ အျမည္း... ျမည္း.........

စကားပင္မဆံုးလုိက္ရ ...ရႊန္းမီသည္ လက္ပိုက္ေနရာမွ ရႊီး ..... ဖ်တ္... ဖ်တ္ ...... က်ိ .... ဆိုျပီး ၀ိဥာဥ္အလား လ်င္ျမန္စြာ ရိပ္ခနဲ ရိပ္ခနဲ လွဳပ္ရွားျပီး လက္ျပန္ပိုက္ေနသည္။

ရႊန္းမီ။ ။ ဒါ........ အျမီးဘဲ..... အဲ့ မြားလို႔...... အျမည္းလို႔ေျပာတာ.......... ။

ထိုအခါ အားလံုးေသာ မ်က္စိစကၠဴ မ်ားသည္ ဇီးကြက္ေပၚသို႔ ျပံဳက်လာသည္။ ဇီးကြက္ကား သူ႔မ်က္ႏွာေပၚတြင္ ပန္းခီ်၀ိဥာဥ္ လက္စြမး္ျပထားေသာ ဂႏၶ၀င္ပန္းခ်ီတစ္ခ်က္အလားႏွင့္ ဇီးရြက္သာသာေလာက္ က်န္ေတာ့ေသာမ်က္ႏွာျဖင့္ ေခးေအာ့္ကိုပင္ ဆက္မဗ်ဳးႏုိင္ေတာ့ပဲ မိုက္ခရုိဖုန္းၾကီးကုိ လက္ႏွစ္ဘက္ျဖင့္ကိုင္ကာ ေခါင္းငိုက္စုိက္ျပီး အားကိုးရလုိရျငား ေဒါက္တုိထက္နားသုိ႔ ကပ္သြားျပန္သည္။ ေဒါက္တာၾကီးက ေခါက္ဆြဲအစားပင္မပ်က္။

ယွဥ္ျပိဳင္သူ ႏွစ္ေယာက္လံုးက စင္ေပၚသို႔ ေျခေဖာ့ပညာသံုးကာ.... ယား......... ယိစ္.... ရိ ....... ဆိုျပီးခုန္တက္သြားသည္။ တစ္ဦးကိုတစ္ဦး စူးရဲစြာ စိုက္ၾကည့္ေနသည္။ ( အင္း.... ထုိေနရာမွာသာ ေယာက်ာ္းသားျဖစ္ရင္ အဲ့အၾကည့္က ရာမ ၁၀ ျပားေလာက္စားထားသလို မိန္းေမာသြားႏိုင္ေလာက္တယ္ ။)

ယွဥ္ျပိဳင္ရန္အသင့္အေနအထားျဖစ္ေနသည္။ ဒိုင္ႏွစ္ဦးကား ေခါက္ဆြဲပန္းကန္ကုိ ေဘးခ်လုိက္ကာ ဆက္ပင္မစားႏိုင္ေတာ့ေအာင္ အာရံုက်ေနသည္။

ရႊီး........... ဆိုေသာအသံျဖင့္ သိုင္းကြက္စခင္းေလေတာ့သည္။ ပထမပြဲတုန္းကေျမျပင္ကို စုတ္သံျဖင့္ျခစ္မိေသာေၾကာင့္ ေအာက္လမ္းနည္းဟု အထင္လြဲခံရေသာ ရႊန္းမီမွာ ခုေတာ့ အေပၚပိုင္းၾကီးကိုသာ သဲၾကီးမဲၾကီးဇြတ္ျခစ္ေနေတာ့သည္။ ၾကည့္ရတာ စိတၱဇ ပန္းခ်ီ၀ိဥာဥ္လား ေအာက္ေမ့ရတယ္။ ဒီေလာက္ေတာ့ ေလလႊင့္သိုင္းသမား ဘယ္ျဖံဳလုိက္ေလမလဲ ပီေကကိုပင္ ပါးရိုးမ်ားေညာင္းေတာင္္ အ၀ါးမျပတ္။ ဒီကေလးမကို အခ်ိန္တိုအတြင္း အႏုိင္ပိုင္းမွ ဟူေသာအၾကံျဖင့္ ... က်ား............. ယား............... ဖု .........ဟု ေအာ္ျပီး ေရွ.တုိးလိုက္ခ်ိန္တြင္ သူမပါးစပ္မွ ပီေကကို ေထြးထုတ္မိလိုက္သလိုျဖစ္သြားကာ ခ်က္ျခင္းပင္ ရႊန္းမီကို တိုက္မယ့္ အကြက္မွ ပီေကကုိ ျပန္လုိက္ယူေသာ အကြက္သုိ႔ေျပာင္းသြားေလသည္။ ကံအားငယ္စြာ ပီေကမွာ ေရွ.သို႔တက္ရင္ေျခလွမး္ျပင္ေနေသာ ရႊန္းမီ ေျခေထာက္ေအာက္တို႔ ကြက္တိပင္ေရာက္သြားျပီး ..... ပိ....ခနဲ ျပားသြားသည္။ ဘုတ္........ ဆိုတဲ့ အသံနဲ႔ ေခးေအာ့္မွာလညး္ ရႊန္းမီေျခရင္းေရွ.ေမွာက္လဲက်သြားျပီး ပိျပားေနေသာ ပီေကကို ႏွေျမာတသသၾကည့္ေနရင္း ေဒါသအလိပ္လုိက္ အဆိုင္လိုက္တက္ကာ မ်က္လံုးမ်ား နီရဲလာျပီး ပါ၀ါမွာ အထြဋ္အထပ္သို႔ေရာက္သြားသည္။

ရႊန္းမီမွာ ကေလးပီပီ ေၾကာက္လန္႔တၾကား ေနာက္သို႔ တုန္တုန္ဆုတ္၊ ဟုိက ေရွ.သုိ႔ ဆက္ကာဆက္ကာတက္၊ မေက်နပ္ပြဲကား အရွိန္တက္လာေပျပီ။ ရႊန္းမီအဖို႔ ႏုိင္ေခ် ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေရာင္ျခည္က ျခည္မွ်င္တန္းမွ်ပင္မရွိ။ ယိစ္..... ရား............ ခြပ္......... ဆိုပီး ေလလႊင့္ဓါးသိုင္းရဲ. ဘူကြက္ထုတ္သံုးလိုက္ရာ ရႊန္းမီ၏ စုတ္သံမွာ အေမႊးမ်ားဖြာခနဲ ျဖစ္ျပီး သူမရဲ. ေခါငး္ေပၚမွာ ျပန္႔က်ဲကုန္သည္။ ကံဆိုးရွာေသာ ရႊန္းမီမွာ ေခးေအာ့္၀ါးေသာ ပီေကကိုမွ သြားနင္းမိသကိုး။ ျဖစ္ဘူး အေျခအေနမဟန္ဘူးကြ အသားမနာခင္ လွစ္မွ ဒီပံုစံဆို ငါႏုိင္ဖို႔ မလြယ္ဘူး။

`` ေခးေအာ့္........ ဒီမွာေရာ့......... နင့္ ပီေက ´´ ဆိုျပီး ပီေကကို ေခးေအာ့္လက္ထဲ ထည့္ပီး လူအုပ္ၾကား ၀င္ေရာက္ကိုယ္ေယာင္ေဖ်ာက္လုိက္သည္။

ေလလႊင့္သိုင္းသမားေခးေအာ့္မွာကား ႏိုင္ေသာ္လညး္မေပ်ာ္ႏုိင္ပဲ လက္ထဲမွ ညစ္ေပ၊ ပိျပားေနေသာ ပီေကကို ႏွေျမာသတတ ျဖင့္ ဗုိက္နာသလိုလုိ၊ ဗိုက္ရစ္သလုိလုိ၊ ရွဴးရွဴးခ်င္သလိုိလိုမ်က္ႏွာေပးမ်ိဳစံုျဖင့္ ေအာ္စကာေရွာ့ပံုစံျဖင့္ မေက်ပြဲကို အႏုိင္ရလိုက္ေလသည္။ ( ဒီတစ္ခါေတာ့ ညစ္တစ္တစ္ အႏုိင္ကြက္ဖမး္တာမဟုတ္ေလာက္ပါဘူးေနာ္။)

......................................

( ခ်ိတ္ဆိုးရဘူေနာ္။ လြန္တာရွိ ၀ႏၵာမိ။ အေပ်ာ္သေဘာနဲ႔ စတာ ၊ မလင္းေျပာသလိုပါပဲ ၊ ဇီးကြက္ရဲ. လမး္ညႊန္မွဳ. ၉၀% နဲ႔ ကိုယ့္ဟာကို စာစီတာ :P )

နတ္ကလ်ာႏွငး္ပြင့္ျဖဴေလး

..............................................

အယ္ဒီတာ လုပ္ရတာလဲ မလြယ္ပါလားေနာ္.. မ်က္စိေညာင္း ၊ လက္ေညာင္း ၊ စိတ္ေညာင္း၊ အကုန္ေညာင္းလိုက္တာ.... အက္ဒစ္ လုပ္လို႕ယဲ ရ၀ူး။ ဆင္ဆာ ျဖတ္လို႕ယဲ ရ၀ူး။ စာေရးဆရာေတြကိုလည္း မေရးေပးမွာ စိုးလို႕ ေတာင္းပန္ရတယ္။ ခုလဲ ေတာင္းပန္ပါတယ္။ ေတာင္းတင္မကဘူး စေကာပါ ပန္ပါတယ္...ေရးေပးၾကပါေနာ္... မေရးရင္ မလင္းက အိပ္ေရးပ်က္ အလုပ္ပ်က္ခံျပီး ေရးခိုင္းခံရဦးမယ္..ဌက္ဌက္.. ( မလင္းက သူ႕ မူပိုင္ ရယ္သံတဲ့။ ေပၚတင္ ခိုးသံုးလိုက္ဦးမယ္ ) :P

ဒါနဲ႕ ေခးေအာ့စ္က ပီေကထိရင္ ေသြးေသာက္ ညီအစ္မလည္း မညွာပါလားေနာ္... :P