သိုင္းေလာက အပိုင္း ( ၆ )

(၁)
၀ွစ္... ၀ွစ္... ၀ွစ္... ၀ွစ္..
လွစ္.. လွစ္... လွစ္.. လွစ္..
ဲဲျမတ္စြာဘုရား...။
ဘာၾကီးပါတုန္း...။
လမ္းထဲကို အတည္းလာထိုးထည့္ျပီး ေျပးထြက္သြားတဲ့ မည္းမည္းအေကာင္တစ္ေကာင္...။
လက္ကိုျဖန္႕ၾကည့္လိုက္ေတာ့ စကဴၠ ေလယာဥ္ပ်ံတစ္ခု။
ဟာ ဒုကၡပါပဲ ေတာထဲေနတယ္ဆိုေပမယ့္ အခင္းၾကီးသြားတိုင္း စကၠဴသံုးတတ္တာ ဘယ္လိုသိပါလိမ့္...
ဒီေန႕မွ ပါမလာတာ ။တစ္ရက္ေလးမပါလာတာေတာင္ သိေနပါေရာလား။ ခက္တာက ျပန္ေျဖရမွာ..
ေပးမယ့္ေပး အသင့္သံုးလို႕ရေအာင္ေပးတာမဟုတ္ဘူး...
စကၠဴေခါက္ျဖည္လိုက္ေတာ့ ..ပ်ဴစာလိုလို၊ မြန္စာလိုလို၊ ရွမ္းစာမဟုတ္တာေတာ့ ေသခ်ာတယ္။
(ဘာစာမွမဟုတ္တဲ့ ဇီးကြက္ၾကီး လက္မွတ္နဲ႕ပါလား... )

တစ္ေန႕တစ္၌ ကၽြႏု္ပ္ဇီးကြက္သည္ ပ်င္းပ်င္းရွိသည္ႏွင့္ သိုင္းျပိဳင္ပြဲ က်င္းပရန္ စိတ္ကူးမိေလ၏။
............................
............................

သိုင္းျပိဳင္ပြဲကို လာေရာက္ဖို႕ ဖိတ္ေခၚပါသတဲ့။
ေအာ္ ဒါေၾကာင့္ကိုး ။ ေစာေစာက ျမင္လိုက္ရတဲ့ မည္းမည္းၾကီးက ဇီးကြက္ၾကီး ကိုး။
သူ႕ခဗ်ာ ေန႕ထြက္မရေတာ့ ေန႕တြက္ေလးကိုက္ေအာင္ ကိုယ္တိုင္ပဲ အေမာတေကာ လာေပးသြားရရွာတာကိုး။
သိုင္းေလာကနဲ႕ အဆက္ျပတ္ေနတာလည္း ၾကာျပီဆိုေတာ့ လက္နက္ပုန္းအစား စကဴၠေတြေတာင္သံုးေနရပါေရာလား။
(ေခတ္ကာလကလည္း ရွားပါးတဲ့ေခတ္ဆိုေတာ့ သံုးစြဲပံုေတြလည္း ေျပာင္းၾကေတာ့မေပါ့ေနာ္)
လာေပးတဲ့စကဴၠေလးကို တယုတယနဲ႕ပဲသံုးစြဲရင္း ေမ့သြားတဲ့သိုင္းကြက္ေတြေတာင္ ျပန္စဥ္းစားမိတယ္။
(လက္ကေအာက္ကိုလ်ိဳထားလား၊ အေပၚကသြားတာလား ဆိုတာေတြပါ... )
ေနပါဦး ငါကိုလာဖိတ္ရေအာင္ ငါအေၾကာင္းဘာေတြသိထားလို႕လဲမသိဘူုး။
ဟိုစပ္ ဒီစပ္စပ္ ဘာမွမတတ္တဲ့ လူတစ္ေယာက္ကို ေခြးရိုက္တုတ္ေပးထားတဲ့လူေတြကို ျပန္သတိရတယ္။


(၂)
သိုင္းေလာကထဲ မပါ၀င္ခ်င္ေတာ့လို႕ ေတာထဲမွာ က်ားကိုက္ရင္ကိုက္ပေစ ဆိုျပီး ေနပါတယ္... စာကေလးမဟုတ္တဲ့ ဇီးကြက္ၾကီး ေၾကာင့္ျပန္ပါရေတာ့မယ္။ ခက္ပါဘိ။ ခက္ပါဘိ။
(အမွန္ေတာ့ ဘယ္သူလာ ေခၚမလဲလို႕ေစာင့္ေနတာ )
ေဟာ ေရွ႕ဆိုေရာက္ပါျပီဗ်ာ။ သိုင္းျပိဳင္က်င္းပမယ့္ ဇီးကြက္စံအိမ္။
ဇီးကြက္ဆိုတာလည္း နယ္နယ္ရရေတာ့ မဟုတ္ေခ်ဘူး။
ဇီးမ်ိဳးႏြယ္ေတြရဲ႕ ဂုဏ္ကို သူ႕လက္ထက္မွာ အေျပာင္ေျမာက္ဆံုးျမင့္ေနေပးႏိုင္ခဲ့တဲ့ ဇီးမ်ိဳးဆက္သစ္၊ ဇီးသခင္ၾကီးေပါ့ေလ။
၀ုန္း ခနဲေဘးလာရပ္ရင္း

''ဘက္ထရီကုန္ေတာ့မယ္ေနာ္"
"ဟာ.... ကဗ်ာသိုင္းမယ္ ပ်ားရည္ဟန္နီပါလားဗ်''
ေျပာလည္း ေျပာမရွိတဲ့ ေခါင္းေမႊးေတြလည္းေထာင္သြားတယ္။
"ငွဲ ငွဲ ငွဲ ဇီးသန္႕ဆီ သြားမလို႕မဟုတ္လား''
''ဟုတ္... ဟုတ္ကဲ့''
အသံေတာင္ ထစ္တယ္။ သိုင္းေလာကမွာ ဟိုစပ္စပ္ ဒီစပ္စပ္နဲ႕ ေတေလ လုပ္ေနတာဆိုေပမယ့္
နာမည္ေပး ကင္ပြန္းတပ္ေက်ာ္ၾကားလွတဲ့ ကဗ်ာသိုင္းေမ ပ်ားရည္ဟန္နီကိုေတာ့ ေၾကာက္ရတယ္။
သိုင္းစဥ္ေလး သံုးခုေလာက္ၾကီးတာနဲ႕ပဲ မင္းက ငယ္ေသးတယ္ဆိုတာၾကီးေျပာတတ္ေတာ့။
ေတေလမုတ္သုန္ ခ်စ္ေၾကာက္ရိုေသရတဲ့အထဲ သူလည္းပါတယ္။မဟုတ္ရင္ ကဗ်ာဓားသြားေအာက္မွာ ျပားျပား၀ပ္သြားႏိုင္တယ္။ ဒန္႕ တန္႕တံ။

''အတူသြားရေအာင္ေလ''
ေရြးစရာလမ္းကမရွိေတာ့။ ဇီးကြက္စံအိမ္ကို သြားဖို႕က အသြားတစ္လမ္း အျပန္တလမ္းမရွိတာခက္တယ္။
ဇီးကြက္စံအိမ္ေရာက္ေတာ့ ၾကိဳမယ့္သူမရွိ၊ ဘာမရွိ။ စင္ကလည္း ဦးရွင္ၾကီးတင္ တဲ့စင္လိုလို။
ေစာင္းတီးျပီသာ ကျပလိုက္ခ်င္ေတာ့တယ္။ မုန္႕ဆန္းမစားရတာ ကလည္းၾကာျပီ။ ေတာထဲ ငွက္ေပ်ာသီးေတာ့ေပါပါတယ္။
ဟိုဟိုဒီဒီနဲ႕ အေစခံမေလးေတြကို ငမ္းေနတုန္း အေစခံအဘိုးၾကီးထြက္လာျပီး...
"သခင္ၾကီး သိုင္းျပိဳင္ပြဲသြားေနတယ္''
''အဲ သူ႕အိမ္မွာ လုပ္မွာ မဟုတ္ဘူးလား''
''မဟုတ္ဘူး ေရွာင္လင္ေက်ာင္းမွာ''
ကဗ်ာသိုင္းမယ္ ပ်ားရည္ဟန္နီကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ သူမဟုတ္သလို ေလေတာင္ခၽြန္ေနေသးတယ္။ ဒီလမ္း သူဦးေဆာင္လာတာ။
''မဟုတ္ရင္လည္း ျပိဳင္ပြဲလုပ္မယ့္ေနရာသြားတာေပါ့ ''
အဲတာပဲ။ ကဗ်ာသိုင္းမယ္ ပ်ားရည္ဟန္နီက ခပ္တည္တည္ လုပ္တတ္တယ္။
ေရွာင္လင္ေက်ာင္းေရွ႕ေရာက္ေတာ့ ေရွာင္လင္ေက်ာင္းေတာ္ဆိုတဲ့ စာသားကို အျဖဴေရာင္ေပၚ အျဖဴခံျပီးေရးထားတယ္ ။
''ေအာ္... အျဖဴေရာင္ ဂိုဏ္းသားေတြ ဆိုေတာ့လည္း အျဖဴေရာင္ၾကိဳက္ ၾကမေပါ့''
အထဲေရာက္သြားေတာ့ လူေတြေတာင္အေတာ္စံုေနျပီ။
ဖိတ္ထားတဲ့အထဲ ပန္းခ်ီ သိုင္းသမား ရႊန္းမီ ၊ေအာ္ေမဂိုဏ္းမွ ေခးေအာ့စ္၊တစ္ကိုယ္ေတာ္ မိုးခ်စ္သူ တို႔ပဲမေရာက္ေသးတာ။
ကဗ်ာသိုင္းမယ္ ပ်ားရည္ဟန္နီက ေရာက္ ေရာက္ခ်င္းပဲ သူရဲ႕ကိုယ္ပိုင္တံဆိပ္ ရစ္သိုင္းကို ထုတ္ၾကြားေတာ့တယ္။
ဇီးကြက္ၾကီးလဲ ပ်ာပ်ာသလဲေရာက္လာရင္း...
''ေအာ္ ေတေလမုတ္သုန္လည္း ပါလာသကိုး''
''ဟဲ ဟဲ ဇီးသခင္ၾကီးကဖိတ္ေတာ့လည္း လာရတာေပါေလ... သိတယ္မလား သိုင္းေလာကဆိုတာ... ဆိုတာ ''
ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဇီးကြက္ၾကီးကမရွိေတာ့။ အဲတာနဲ႕ပဲ ေဘးမွာ ရစ္သိုင္းထပ္ျပဖို႕ ၾကိဳးစားေနတဲ့ ကဗ်ာသိုင္းမယ္ကို ေမးၾကည့္တယ္။
''က်ေနာ႔ေနရာဘယ္မွာလဲ မသိဘူး"
" အမတို႔နားမွာ ထင္တယ္ "
''ခင္ဗ်ာ''
သြားျပီ။ တကယ္ကိုသြားျပီ။ က်ားေတြကို အကိုင္အတြယ္ကၽြမ္းတဲ့ အဲေလ... ပ်ားေတြကို အကိုင္အတြယ္ကၽြမ္းတဲ့သူ႕နားေနရရင္ လူေတြကေတာ့ ေတလမုတ္သုန္ တစ္ေယာက္ မျပိဳင္ခင္ကရံႈးေနျပီလို႕ ထင္ေတာ့မယ္။ ဒုတ္ခပါပဲ ။ထင္လည္း မတတ္ႏိုင္ေတာ့ပါ။
သူ႕နားထိုင္ရင္ ပ်ားသလက္ေတာင္းစားလို႕ရတယ္။ ကံေကာင္းရင္ အေရာင္ဆြတ္ထားတဲ့ ေကာ္ဖီရည္က်ဲနဲ႕ သူေနတဲ့ကၽြန္းဇုတ္က၀ယ္လာတဲ့ ေခါက္ဆြဲေျခာက္ထုတ္ေတြ ေတာင္းစားလို႕ရေသးတာပဲ။ ဒီေရာက္မွ ၀ယ္ထားတာဆိုရင္ေတာ့ ေလေဘးေခါက္ဆြဲေတြပဲေနမွာ။
''မင္း လြတ္ေျမာက္သင့္ျပီ ... ငါဆို .....''
စျပီ။ ရစ္သိုင္းေတြ စျပီ။ သူ႕ေရွ႕မွာ အတြင္းဒဏ္ရာေလးျပမိပါတယ္။ ညံ့တယ္ဆိုတာ ေျပာလို႕ကိုမဆံုးေတာ့ဘူး။
ဒါေတာင္ ေရာက်ိတ္ထားရတာ။ အသစ္ရထားတဲ့ ဒဏ္ရာေတြမ်ားထုတ္ျပမိရင္ ခက္ရခ်ည္ေသးရဲ႕။
ရစ္လိုရာ ရစ္ပါေစေတာ့ေလ။ ဟိုဖက္ျခမ္းမွာထိုင္ေနတဲ့ သိုင္းမယ္ေလးေတြပဲ ငမ္းေတာ့မယ္။


(၃)
''ဟာ နတ္ကလ်ာ ႏွင္းပြင့္မယ္ေတာ္ပါလား။ သူလည္း သိုင္းျပိဳင္ပြဲ၀င္ ျပိဳင္တာပါလား''
အဲတာဆို ၀မ္းသာစရာပဲ။ သူက ငံုးဥဆို သိပ္ၾကိဳက္တာ။ ေတာထဲမေရာက္ခင္တုန္းကဆို သူ႕စံအိမ္သြားသြားျပီး ငံုးဥေရာင္းရင္း သူေလ့က်င္ေနတဲ့ သိုင္းေတြ သြားအကဲခတ္ေနက်။ သူ႕သိုင္းကြက္ ေတာ့ရင္ဆိုင္ႏိုင္တယ္။
အံမာ သူက ေတေလမုတ္သုန္ လက္ထဲကိုင္ထားတဲ့ တုတ္ကို လွမ္းၾကည့္ေနေသးတယ္။ လူကိုက်မၾကည့္ဘူး။
''ဘုရားေရ ....''
တုတ္က အေရာင္အဆင္းေတြ ဘယ္ေရာက္ကုန္ ပါလိမ့္။ ဟာ သိျပီ ။ တရားခံက ညက မီးမွမလာပဲကိုး။ အရင္က မီးလာရင္ တုတ္ထဲက ဓာတ္ခဲအားသြင္းေနက်။ အခုေတာ့ မီးမလာေတာ့ အားကကုန္ျပီ။ မီးလင္းရင္ စိမ္းဖန္႕ဖန္႕အေရာင္ထြက္တဲ့ တုတ္က အခုေတာ့ညစ္ေထးေနရျပီ။ ရွိစုမဲ့စုသိကၡာေတာ့ က်ပါျပီ။ တတ္ကလည္း ရာဇ၀င္နဲ႕။ ေတာတဲေတာင္ထဲေနရေတာ့ တုတ္ဆိုတာ လိုအပ္တယ္ေလ။
တုတ္ရထားပံုက ဒီလို။ ေတာတဲကဂူကိုျပန္ရင္ ညနက္ေတာ့ အမည္းေရာင္သိုင္းသမားေတြျဖစ္တဲ့့ ေခြးေတြကပူ။ အေကာင္ေတြက ရႈပ္နဲ႕။ အခုလိုမိုးတြင္းဆို တုတ္ရွိမွအဆင္ေျပတာ။ တုတ္ေဆာင္ထားမွ အမည္းေရာင္သိုင္းသမား ေတြကိုလည္း ခုခံကာကြယ္လို႕ရမွာေလ။ အခုေတာ့ အမည္းေရာင္သိုင္းသမား ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ာက ကိုယ္နဲ႕အဆင္ေျပေနျပီ။ အျပန္ဆို သူတို႕အတြက္ မုန္႕၀ယ္သြားေတာ့။ ျမင္ၾကည့္ၾကေလ။ ေတေလမုတ္သုန္ရဲ႕ပံုစံကို ။ ေခြးေတြက မုန္႕ေကၽြးထားေတာ့ ကိုယ့္ေဘးနားမွာ ၀ိုင္းၾကီးပတ္လည္ တသီၾကီးလိုက္လာတာ။
အိမ္ေရွ႕မင္း ျမင္းေတြနဲ႕ ေတာကစားထြက္လာတဲ့အတိုင္းပဲ (နီကိုရဲဆီက ယူသံုးတာ)။ တျခား အမည္းေရာင္သိုင္းသမားေတြ ရွိေနေသးေတာ့ တုတ္က သြားေလရာ တကိုင္ကိုင္ျဖစ္ေနရတာ။ တုတ္သိုင္းကလည္း အထြတ္အထိပ္ေရာက္ေနေတာ့ တုတ္ကိုစြန္႕လို႕မရဘူး။ အဲတုတ္ေတာင္ ယပလက္မွာ ဘီယာေသာက္ေနတဲ့ ေၾကာင္ဆရာ(khunmgmyo.blogspot.com)ဆီက အေၾကြးနဲသိမ္းလာတာ။ စြန္႕ပစ္လို႕မျဖစ္ဘူး။
ႏွင္းပြင့္နတ္ကလ်ာရဲ႕ေဘးမွာ ဘယ္သူမ်ားပါလိမ့္။ သိျပီဗ်ာ။ သိျပီ။ အမွတ္တရ မ်ားစြာသို႕ဆိုျပီ အလြမ္းဆိုတဲ့ စာသားကပ္ထားတဲ့ ပုလင္းလြတ္ၾကီးကိုင္ထားတဲ့ မွိန္ေဖ်ာ့မႈန္ရီ အလြမ္းသိုင္းမယ္လင္းပါလား။ သူ႕အေၾကာင္းလည္း မွတ္မိေသးတယ္။ မ်က္စိေဆးရံုက မ်က္မျမင္ေတြဆီသြားျပီး သူတို႕ရဲ႕မ်က္လံုးေတြက လြမ္းေငြ႕ေတြဖြဲ႕ေနတာ ကၽြန္မအတိုင္းပဲဆိုျပီး အဲလူေတြနဲ႕အျပိဳင္ စမ္းစမ္းနဲ႕ အလြမ္းသိုင္းေတြ သင္ခဲ့တဲ့ သိုင္းမယ္ေပါ့။ အခုေတာ့ မ်က္ရည္ေလး စမ္းစမ္းနဲ႕ အလြမ္းအတြင္းအားေတြ စုေနပံုပဲ။ မျဖစ္ေခ်ဖူး။ အၾကည့္ေတြလႊဲထားဦးမွ။ ေတာ္ၾကာ ကိုယ့္ေရွ႕လာျပီး လွမ္းျပကမ္းလင့္ေနရင္( ျပိဳင္လြမ္းဖို႕ေျပာတာရယ္ပါ) ခက္ျပီ။ အရွိန္ေတြမ်ားျပီး ႏွပ္ေတြထြက္လာရင္ (မ်က္ရည္ေတြကကုန္ေလာက္ျပီ) ေပးစရာ တစ္ရႈးလည္းမရွိဘူး။ တျခားဖက္မ်က္ႏွာလႊဲေနမွ။
အလြမ္းသိုင္းမယ္ လင္းကိုေတာ့ သိပ္မႈစရာမလို။ ခံစားခ်က္ေတြျပင္လြန္းတဲ့ ေအာ္ေမဂိုဏ္းထြက္( ေအာ္ရင္ေမ့တတ္လို႕) ဘြားဘြားေမ (emotionalcorner.lanolay.com)ဆီကသင္ထားတာေတြရွိတယ္။
အလို ဇူလိုင္လကမက္တဲ့ အိမ္မက္ၾကၤီးကို တသသ လုပ္ရင္း ဂ်ာနယ္ဖတ္ေနေသာဇူလိုင္သိုင္းသမား ၾကီးလည္းေရာက္ေနသကိုး။ I am just an ordinary man who sounds interesting in humanity. ဆိုတဲ့ဗင္းႏိုင္းစၾကီးကလည္း သူ႕ေနာက္မွ ခ်ိတ္ထားေသး။ သူကိုယ္သူ ဟိတ္ဟန္တခြဲနဲ႕။ မေျပာလိုက္ခ်င္ပါဘူး။ တစ္ခါတုန္းမ်ား ပီမိုးနင္းေရးတဲ့ အပ်ိဳလမ္းညႊန္ အဲေလ လူပ်ိဳလမ္းညႊန္ဆိုတဲ့စာအုပ္လာရွာတာ ရွာမေပးရေကာင္းလားဆိုျပီး စိတ္ေကာက္သြားတဲ့သိုင္းလုလင္ေပါ့။ အခုလည္း ဂ်ာနယ္ဖတ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ျပီး လမ္းေရာက္မွ ၀ယ္လာခဲ့တဲ့ mp4 ထဲ ဘာေတြ ထည့္ၾကည့္ေနလဲမသိဘူး။ သေရေတြလည္းက်လို႕။

ဒီအတိုင္းဆိုရင္ေတာ့ ျပိဳင္ပြဲ၀င္ဖို႕ေရာက္ေနၾကတဲ့အထဲမွ တစ္ေယာက္မွေခသူမပါပါလား။

ေတာ္ပါေသးရဲ႕ ေခြးရိုက္တုတ္သိုင္း အဆင့္ကိုး ကို မလာခင္ကတင္ က်င့္ထားေပလို႕။ ေရာက္ေနတဲ့ ျပိဳင္ဖက္ေတြကို အကဲခတ္ျပီးေတာ့ ကြမ္းတစ္ရာေလာက္ထုတ္စားဖို႕အတြက္ အိတ္ထဲႏိႈက္လိုက္ေတာ့ ။ ဂုံနီအိတ္ေတြ ဘယ္ေရာက္ကုန္ပါလိမ့္။

တရားခံေတြ႕ျပီ။ေခြးရိုက္တုတ္ရထားတဲ့ ေတေလမုတ္သုန္အတြက္ အေဆာင္ေဟာင္းအျဖစ္ သိုင္းေလာကသားေတြ ရွိစုမဲ့စုေလးရွာေပးထားတဲ့ ဂံုနီအိတ္ ကိုးလံုးကို ေဒးဒရဲဖက္ကရြာေတြမွာ တာေပါင္ဖို႕ဖို႕ လိုေနတယ္ဆိုျပီး ကဗ်ာသိုင္းမယ္ ပ်ားရည္ဟန္နီ ျဖဳတ္ယူျပီး အလွဴထည့္လိုက္တာေလ။ ေနာက္ေတာ့ ျပန္ရွာေပးမယ္ဆိုျပီ အခုေတာ့ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနျပီ။ သြားျပီ။ ဂံုနီအိတ္ထဲ ထည့္ထားတဲ့ ကြမ္းယာေတြလည္းပါသြားျပီ။ ျပိဳင္မယ့္သူေတြ အကဲခတ္ျပီးျပီဆိုေတာ့ ဒ္ိုင္ေတြဖက္လွည့္ရမယ္။ သူတို႕ကလည္းအေရးၾကီးတယ္။


(၄)
ဟိုက္ရွားပါး
တစ္ကိုယ္လံုး ပတ္တီးအျဖဴေတြ စီးရင္း မ်က္ႏွာေပၚ မ်က္မွန္ေလးသာ တင္ထားႏိုင္တဲ့ သူကဘယ္သူတုန္းဟ။
သူ႕မ်က္မွန္၊ ကိုယ့္မ်က္မွန္ ဘယ္သူ႕မ်က္မွန္ ပါ၀ါပိုမ်ားသလဲ အကဲစမ္းရင္း။
ဟာ ေဒါက္တိုၾကီးပဲဟ အဲေလ ေဒါက္တာၾကီးပဲဟ။
ဒါဆိုရင္ေတာ့ အေျခအေနေကာင္းသြားျပီ။ သူဘုန္းၾကီၤးေက်ာင္းက ေခြးေတြ ေတေလမုတ္သုန္ဆီ အကုန္ေရာက္ေနေတာ့ သူတို႕ဆရာဘာၾကိဳက္တတ္သလဲဆိုတာ လြယ္ကူသြားျပီ။ ဒီလူၾကီးကို သတိေတာ့ထားရမယ္။ ဘဲ ၾကီးက အျပာေရာင္ခ်ဲလ္ဆီးဆိုေတာ့ ငါ အားေပးေနတဲ့ သရဲနီေတြကို မ်က္မုန္းက်ိဳးေနမွာပဲ။ အေၾကာင္းေတာ့ မရွိပါဘူးေလ။ သူ႕ရဲ႕အျပာေရာင္ ခ်ဲလ္ဆီးဆီကို စကိုလာရီဆိုတဲ့ ငနဲေရာက္ေတာ့မယ္ဆိုေတာ့ ၀မ္းသာလုံးဆို႕ေနေရာေပါ့။ အခုေတာ့ ဘာအမူအရာမွမျပႏိုင္ရွာဖူး။

ဒီမိုးဒီေလဒီလူေတြဆိုျပီးအေျပာၾကီးၾကတဲ့ ဒီမိုအေရျခံဳ အနက္ေရာင္သိုင္းသမားေတြ ရဲ႕စုေပါင္းတိုက္ကြက္ကို
အတြင္းသူလ်ိဴေၾကာင့္ အငိုက္မိခံလိုက္ရတယ္။ အခုေတာ့ သိုင္းျပိ္ဳင္ပြဲ အကဲျဖတ္မယ္ဆိုေတာ့ စိတ္ခ်ရျပီ။

ေဟာ... ေနာက္တစ္ေယာက္။
ေရခဲေတာင္က သိုင္းမယ္ေတာ္ၾကီးပါလား။ သူ႕ေတာ့ ေၾကာက္ရတယ္။ သူ႕ေခါင္းမွာထိုးထားတဲ့ ဆံထိုး ( ဟန္ျပသာလုပ္ထားတာ။ အလာတုန္းက ေခါက္ဆြဲေၾကာ္၀ယ္စားရင္း လြင့္မပစ္ရက္ပဲ သိမ္းထားတဲ့ တစ္ခါသံုး ၀ါးတူၾကီး) ထဲမွာ မျမင္ႏိုင္ေလာက္တဲ့ ေမ်ာက္ေတြ အမ်ားၾကီးရွိတယ္။
ေတေလမုတ္သုန္ရဲ႕ တုတ္က ေခြးေတြပဲ ရိုက္လို႕ရတာ။ ေမ်ာက္ေတြေတာ့ ရိုက္လို႕မရဘူး။
စည္းကမ္းအတိုင္းျပိဳင္မွ မဟုတ္ရင္ ေမ်ာက္ေတြလႊတ္လိုက္ရင္ အခက္။

သိုင္းျပိဳင္ပြဲက မစေသးဘူးထင္တယ္။ ေနေတာင္ မ၀င္ေသးလို႕ေလ။ ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ ျပိဳင္ပြဲက်င္းပတဲ့ ဇီးကြက္ၾကီးက ညေရာက္မွ ထြက္လို႕ရတာဆိုေတာ့ ညေရာက္မွ စမယ္ထင္တယ္။ အခုေတာင္ သူ႕ခဗ်ာ ဧည့္သည္လာရင္ ထြက္ၾကိဳလိုက္.. ျပီးရင္ အေမွာင္ထဲျပန္၀င္လိုက္ လုပ္ေနရတာ။ ဒီျပိဳင္ပြဲလုပ္ဖို႕ ဘာစိတ္ကူးေပါက္လဲမသိပါဘူး။ ဇီးသခင္ၾကီးမွာ ဇီးသမီးေလး ရွိတယ္လို႕လည္း မၾကားမိပါဘူး။ သမက္ဖမ္းပြဲေတာ့ မဟုတ္ေလာက္ဘူး။ ေမြးစားသမီးေတြရွိလို႕ လုပ္ရေအာင္ကလည္း.. သိုင္းမယ္ေတြပါေနေသးတယ္။ သူတို႕ေတြကလည္း မိန္းမစင္စစ္ေတြပါ။ ေတာ္ပါျပီ။ မစဥ္းစားေတာ့ဘူး။ ေခါင္းရႈပ္တယ္။

စိတ္ထဲမွာ ေခြးလိုက္ရိုက္ရင္း( အဲေလ တုတ္သိုင္း ေလ့က်င့္ ရင္းပဲေစာင့္ေနေတာ့မယ္)

*********************

ေနာက္က်သြားတယ္အစ္ကိုေရ... ဧရာ၀တီဖ်ာပံုျမစ္၀ သြားေနရလို႕.. :)
မုတ္သုန္ေလ