သိုင္းေလာက အပိုင္း ( ၁၂ )

ပန္းခ်ီသိုင္းသမား၏ အလွည့္ ေရာက္လာျခင္း

(၁)

သိုင္းျပိဳင္ပြဲ ဒုတိယေန႔ morning ျပိဳင္ပြဲ မစခင္ . . .

စြန္လိုလို အေရာင္စံု အရာၾကီးတစ္ခု ေကာင္းကင္မွာ ပ်ံ၀ဲေနရာမွ သိုင္းျပိဳင္ပြဲ က်င္းပရာ ကြင္းေပၚကို တျဖည္းျဖည္း နိမ့္ဆင္းလာသည္။ ေသခ်ာ၀ိုင္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ အာကာသယာဥ္ႏွင့္ ခပ္မဆင္တဆင္ ျဖစ္ေနျပီး အမိုးေလး ပြင့္သြားကာ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ ခုန္ထြက္လာျပီး ႏႈတ္ဆက္သည္။

“ဟိုင္း.. အားလံုး မင္ရာပါ.. ေဆာတီး .. ေနာက္က်သြားတယ္.. “

ၾကည့္ျပီး အားလံုး ဇေ၀ဇ၀ါ ျဖစ္သြားသည္။ ကာရန္မဲ့ သိုင္းရွင္ ပ်ားဘုရင္မ ကေတာ့ သိျပီးသားလို ခပ္ျပံဳးျပံဳးေလး ၾကည့္ရင္း "သုခမိန္ စာေမးပြဲ သြားေျဖေနတာဆို" ဟု ႏႈတ္ဆက္သည္။

ေလသိုင္းရွင္ ဇီးကြက္က အခုမွ "ဟင္ ဒီမွာလည္း ရႊန္းမီ" ဟု ထေအာ္သည္။

"ပန္းခ်ီသိုင္းရွင္ ေရာင္စံု၀ိဥာဥ္ ရႊန္းမီ က ဒီေနရာကေန အားလံုးကို ဂါရ၀ ျပဳပါတယ္.."

ခုမွ ပ်ားဘုရင္မ အတုယူျပီး က်န္ သိုင္းေလာကသားတို႔က ေသခ်ာႏႈတ္ဆက္လာၾကသည္။

ေစာေစာကတည္းက သုခမိန္ စာေမးပြဲ ေျဖစရာရွိတယ္ ဆိုျပီး ျပိဳင္ပြဲေရာက္ေနသည့္ ေကာင္မေလးကို ေတြ႔ေနရေသာ္လည္း ၀ါသနာၾကီးလြန္းလို႔ ဟု ထင္ကာ ဘယ္သူမွ မသကၤာ မျဖစ္ပဲ ရွိခဲ့ၾကသည္။

အေစာပိုင္းက ေရာက္လာေသာ မႏွင္းေလး နဲ႔ မလင္း တို႔ လွမ္းႏႈတ္ဆက္ေတာ့ စကားသိပ္မေျပာပဲ ခပ္တည္တည္ဆက္ေန၍ တခ်ိဳ ႔ သိုင္းသမားမ်ားက မီမီ ရွိေနမွန္းပင္ မသိလိုက္ေပ..။

ေဘးခ်င္းကပ္ထိုင္ေနေသာ ေခးေရာ့စ္ပင္ မသိသလို မာနၾကီးသလို လုပ္ေန၍ မီမီကို ေသခ်ာေစ့ေစ့ မၾကည့္မိေပ။ သူမ်ား ဟန္ေရးျပေတာ့ သူလဲ ၀င္ျပသည္။ ေခးေရာ့စ္ႏွင့္ လက္စမ္းျပိဳင္ဆိုေတာ့ ထျပိဳင္ျပီး စုတ္တံက်ိဳးသြားေတာ့ ဘာမွမဆိုင္ပဲ ျပန္ထြက္ထုိင္ေနသည္ . . စသည္ စသည္ေတြမွာ ..

လက္စသတ္ေတာ့ . . . ရႊန္း အစစ္မဟုတ္သည့္ =ရိုေဘာ့မီမီ= ျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ ဆိုသည္ကို

သိုင္းေလာကသားတို႔မွာ အခုမွ ရွင္းျပစရာ မလိုပဲ အလုိလို နားလည္သြားၾကေလသည္။

=ရိုေဘာ့မီမီ= မွာ ေစာေစာက သူ႔ အင္တင္နာ စုတ္တံ က်ိဳးသြားလို႔ control sever ႏွင့္ အဆက္အသြယ္ ျပတ္သြား၍ back up program သံုးျပီး ျပိဳင္ပြဲထဲမွ ျပန္နားေနျခင္း ျဖစ္သည္။ ဆာဗာႏွင့္ အလွမ္းေ၀းေနလွ်င္ တိုက္ခိုက္ရင္း လက္လြန္တတ္သျဖင့္ အႏၱရာယ္ကင္းေအာင္ ၀ိဥာဥ္ ရႊန္းက စီမံထားျခင္း ျဖစ္သည္။

“ဘာကိစၥနဲ႔ ရိုေဘာ့ၾကီး လႊတ္ထားတာလဲ?” ဟု ျပိဳင္ပြဲနာယက ေရွာင္လင္ေဒါက္ထက္က လာစစ္ေမးရာ ..

”ဒီလိုပါ .. ၈၀၀၂ ခုႏွစ္မွာ စစ္တဲ့ သုခမိန္ပညာစမ္းပြဲကို တိုင္းမရွင္း (Time Machine) နဲ႔ သြားေျဖတာ ဟိုက ပါေမာကၡေတြက အကူအညီ ေတာင္းလို႔ တိုင္းမရွင္း ေပးစီးခဲ့ရပါတယ္။ သူတို႔ျပန္ေပးေတာ့ တိုင္းမရွင္းကို ဘာေတြ ကလိထားေသးလဲလို႔ စိတ္မခ်တာနဲ႔ ပံုတူ ရိုေဘာ့ အရင္ လႊတ္ျပီး စိတ္ခ်လို႔ ရမရ စမ္းသပ္ရတာပါ။ အဲဒါနဲ႔ပဲ .. သိုင္းျပိဳင္ပြဲနဲ႔ ၾကံဳတုန္း တစ္ခါမွ မသံုးရေသးတဲ့ ရိုေဘာ့မီမီ ေလးကိုပါ စမ္းသပ္ၾကည့္လိုက္တာပါ။ အစစ္နဲ႔ တူတယ္ မဟုတ္လား.. ။ “

(ရိုေဘာ့ ကြန္ထရိုး ေကာင္းတယ္.. ပရိုဂရမ္းမင္းက အမိုက္စားပဲ.. အစစ္နဲ႔ မကြဲဘူး .. အစကတည္းက မဟုတ္ဘူး ထင္သား.. စတဲ့ ေကာ္မန္႔ေပးသံ၊ ၀ိုင္းခ်ီးမြမ္းသံေတြ ညံေနပါသည္။ )

. . .

“ေရာင္စံု ၀ိဥာဥ္ ရႊန္းက တကယ္ေတာ့ ဒီပဲြမွာ ၀င္ျပိဳင္ဖို႔ အစီအစဥ္ မရွိပါဘူး ..

အစ္ကိုေတာ္ ဇီးေလေပြ လွ်ိဳ ႔၀ွက္ တာ၀န္ေပးလို႔ ၈၀၀၂ ခုႏွစ္ ထိသြားျပီး ဒီ အဆင့္မီ မာလတီ ဒီဗီြဒီ ပေလယာ.. အဲေလ.. ေရႊဒိုင္းလႊာ ၾကီးကို သုခမိန္စာေမးပြဲ ၀င္ေျဖျပီး ရေအာင္သြားယူတာ .. သိုင္းေလာက အမွတ္တရ ဆုခ်ီးျမွင့္ဖို႔ပါ။ “

ဒိုင္လူၾကီး ဘြားဘြားေရခဲလိႈင္ က ဒိုင္းၾကီးအေရာင္ကို မသကၤာ ျဖစ္ေနရာ ဒါ ၈၀၀၂ ဘက္က တန္ဖိုးထားတဲ့ သတၱဳအသစ္ ျဖစ္ေၾကာင္း ၀ိဥာဥ္ ရႊန္း က ထပ္အာေခ်ာင္သျဖင့္ မ်က္ေမွာင္က်ံဳ႕ ျပီး ျပန္မေကာခင္.. ျပိဳင္ပြဲ နာယက ေရွာင္လင္ေဒါက္ထက္က ျငိမ္ျငိမ္ သြားထုိင္ရန္ မ်က္ရိပ္ျပလိုက္ေလသည္။

ရိုေဘာ့မီမီက ခပ္တည္တည္ ထိုင္ေနရာမွ ေနရာဖယ္မေပးသျဖင့္ ၀ိဥာဥ္ ရႊန္း စိတ္ေလသြားျပီး စုတ္တံက်ိဳးၾကီးကို အရွက္ေျပ သြားေကာက္ကာ ျပန္ျပင္ရန္ ၾကိဳးစားေနရေလသည္။

ထုိသို႔ျဖင့္ ဤတန္ခိုးထက္ျမက္ေသာ ေရႊသတၱဳဒိုင္းကို ကိုင္မည့္သူသည္ မေကာင္းစိတ္၀င္လွ်င္ အတြင္းအား ေလွ်ာ့သြားေစရန္ အထူးစီမံထားေၾကာင္း ဆက္ရွင္းျပရန္ အခြင့္မသာလိုက္ပါေခ်။

ထို႔အျပင္.. အေ႔ရွက အၾကိဳ လက္စမ္းပြဲမ်ားတြင္ ေနာက္ေကာက္က်ခဲ့ေသာ ဗိုလ္မုတ္သုန္၊ အလြမ္းေဒ၀ီ လင္း ႏွင့္ ေရသိုင္းရွင္ မိုးခ်စ္သူ တို႔ကလည္း ၀ိဥာဥ္ ရႊန္းမီ၏ ရိုေဘာ့ ႏွင့္ ႏွစ္ကိုယ္ခြဲမႈေၾကာင့္ ေခးေရာ့စ္က အေခ်ာင္တစ္ဆင့္တက္သြားသည္ကို မၾကည္မလင္ ျဖစ္ေနကာ တာ၀န္ရွိသူ ေလသိုင္းရွင္ ဇီးကြက္ ႏွင့္ ဒိုင္လူၾကီးမ်ားကို ျပႆနာ ရွာရန္ (ေျဖရွင္းရန္) မီးထြန္းၾကေလသည္။

ရိုေဘာ့ မီမီ + ၀ိဥာဥ္ ရႊန္း

သကၠရာဇ္ ၈၀၀၂

(Somebody, HELP me !! အဲေလ.. ဒီမွာ ..ဆက္ ရွင္းပါဦးဗ်ိဳ ႔ )

အိပ္မက္ရွင္ ေနာ္ေတာ္ဒရမ္းက ရုတ္ရုတ္သဲသဲ ျဖစ္ေနေသာ သိုင္းသမားမ်ားကို တစ္ခုခုေျပာမည္ အလုပ္တြင္..

တ တူ တူး တူ . . ဂြမ္းဂြမ္ . . .

ျပင္ဆင္ျပီးကာစ ရိုေဘာ့မီမီ၏ စုတ္တံေဘးက ပန္းခ်ီေဆးပံုးၾကီး အသံထြက္ လာသည္။

ေနာင္ေတာ္ဒရမ္း မ်က္ေစာင္းထိုးခ်ိန္ မရလုိက္။ ၀ိဥာဥ္ရႊန္းက မက္ေဆ့ကို အျမန္ သြားဖြင့္ဖတ္သည္။ သိုင္းေလာက အျပင္ ဆင္လာယူကၽြန္းမွ အေရးေပၚ လွမ္းဆက္သြယ္ျခင္း ျဖစ္သည္။

“ရိုေဘာ့ေဒါက္တာ ရႊန္းမီ”

အေရးေပၚ လူနာ အသည္းအသန္ ျဖစ္ေန။ အျမန္လာကူ။

Zzzz.

တိုျပတ္လြန္းသည့္ စာသားေၾကာင့္ အေျခအေနကို ရႊန္းမီ ခန္႔မွန္းလိုက္ျပီး အျမန္လိုက္သြားရန္ ျပင္ဆင္ရသည္။ ပန္းခ်ီစုတ္တံကို ေဆးေရာင္အင္အားေတြ ျပန္ျဖည့္ေပးျပီး ရိုေဘာ့မီမီကို program အသစ္ သြင္းေပးခဲ့ကာ ဆုဒိုင္းၾကီးႏွင့္ ျပိဳင္ပြဲကို ေစာင့္ေရွာက္ရန္ ဒိုင္လူၾကီးႏွစ္ေယာက္ လက္ထဲ ထားခဲ့သည္။

ထို႔ေနာက္ ေျဖရွင္းရန္ အခ်ိန္မရေတာ့..။

အားနာနာနဲ႔ လွမ္းျပံဳးျပျပီး တိုင္းမရွင္း အမွတ္ Shwun_001 ကို ေမာင္းႏွင္ကာ ဆင္လာယူကၽြန္း စက္ရုပ္ ေဆးရံုကို အေသာ့ႏွင္ေလသည္။

အခုမွ အိပ္မက္ရွင္ ေနာင္ေတာ္ဒရမ္း စကားဆက္ေျပာေလသည္။

“အားလံုး သိုင္းျပိဳင္ပြဲထဲ ရွိေနခိုက္မွာ ဟမ္းဖုန္းေတြ ပိတ္ထားၾကပါ။”

.........................................

(၂)

ရုတ္ရုတ္သဲသဲ ျဖစ္ေနေသာ သိုင္းသမား မ်ားကို တစ္ခုခုေျပာရန္. . .

ဘြားဘြား ေရခဲလိႈင္က ..

"ဒီလို ေခးေရာ့စ္ကို ရိုေဘာ့မီမီ နဲ႔ ျပိဳင္တာ မေက်နပ္ဘူး ဆိုရင္ ပန္းခ်ီ၀ိဥာဥ္ ရႊန္း နဲ႔ ျပန္ ျပိဳင္ခိုင္းရမလား" ဟု ေရွာင္လင္ ေဒါက္ထက္ ကို လွမ္းတိုင္ပင္ရာ ေခးေရာ့စ္က ဖဲၾကိဳးျပဳတ္ထားသည္ကို မေက်မနပ္ႏွင့္

"အို.. ရိုေဘာ့က သူနဲ႔ တူေအာင္ ေသခ်ာ လုပ္ထားတာပဲ.. ရႊန္း ကို ကိုယ္စားျပဳတဲ့ အေနနဲ႔ သူ႔လိုပဲ ကစားတာပဲဟာ.. ေသေသခ်ာခ်ာေတာင္ ျပန္ ပရိုဂရမ္ လုပ္သြား .. သြား . ."

"ဒါေပမယ့္ မင္းေၾကာင့္ အင္တင္နာ က်ိဳးသြားလို႔ ျပန္ထြက္ထိုင္ေနတာ မဟုတ္လား" .. ပ်ားဘုရင္မက ၀င္ေထာက္ေတာ့ ေခးေရာ့စ္ ခဏတိတ္သြားသည္။ ဒါကို အခြင့္ေကာင္းယူျပီး အလြမ္းေဒ၀ီ လင္း ႏွင့္ ဗိုလ္မုတ္သုန္၊ ေရသိုင္းရွင္ မိုး တို႔က "ဟုတ္တယ္.. သိုင္းသမား အစစ္နဲ႔ပဲ ျပိဳင္ေစခ်င္တယ္.." ဟု ဆႏၵ ထျပ .. (သည္းခံပါရွင့္) ဆႏၵ ျပဳၾကသည္။ ဤတြင္ ေရွာင္လင္ေဒါက္ထက္က အမ်ားသေဘာတူညီမႈ အရ လည္းေကာင္း၊ တည္ဆဲ သိုင္းျပိဳင္ပြဲ ဥပေဒအရ လည္းေကာင္း ျငင္းဆိုရန္ မျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္း ေဖ်ာင္းျဖ တင္သြင္း ရွင္းလင္း ေလွ်ာက္တင္ ေျပာၾကားသည္မွာ . . .. (သည္းခံပါ..) ေခးေရာ့စ္ကို ေဖ်ာင္းျဖရေလသည္။ ေခးေရာ့စ္က မေက်မနပ္ႏွင့္ ဒီညေနမွ ျပန္မေရာက္ရင္ အရႈံးေပး ေျပးတယ္လို႔ သတ္မွတ္မယ္ ဟု အက်ပ္ကိုင္သည္။

ထုိစဥ္ ... ယာဥ္အမွတ္ Shwun_001 သိုင္းျပိဳင္ပဲြ ကြင္းျပင္နား ျပန္ေရာက္ေနေၾကာင္း အခ်က္ျပ မတ္ေစ့(message) ေရာက္လာသည္။

ဤသို႔ျဖင့္ .. ပန္းခ်ီ၀ိဥာဥ္ ရႊန္း လဲ .. ခရီး ေရာက္မဆိုက္ အနားမယူလိုက္ရဘဲ ေလလြင့္သိုင္းရွင္ ေခးေရာ့စ္ႏွင့္ ျပိဳင္ပြဲ စရေတာ့သည္။

အစပိုင္းတြင္ ေလလြင့္သိုင္းရွင္ ႏွင့္ ပန္းခ်ီသိုင္းရွင္ ရႊန္းမီ မွာ တစ္ေယာက္ႏွင့္ တစ္ေယာက္ ပညာစမ္း သည့္အေနျဖင့္ ႏွစ္ေယာက္လံုး ခပ္လွ်ိဳလွ်ိဳ ကစားေနၾကသည္။

"သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ ေခါက္ဆြဲစားထားတယ္ထင္တယ္" ဟု ဗိုလ္မုတ္သုန္က ပ်ားဘုရင္မကို ကပ္ေျပာေသာအခါ "ဖဲၾကိဳးၾကည့္ျပီး ေခါက္ဆြဲ ျမင္ေနတယ္။ ဗိုက္ဆာျပီလား။" ဟု ျပန္ေမးခံလိုက္ရသျဖင့္ အီလည္လည္ ျဖစ္ျပီး မသိမသာ ျပန္ထြက္သြားသည္။ နားစြန္နားဖ်ား ၾကားသြားသည့္ ျပိဳင္ပြဲ တာ၀န္ခံ ေလေပြဇီးကြက္က မုတ္သုန္ကို မုန္႔လာေပးရာ အနားမွ အိမ္မက္ရွင္ ဂ်ဴလိုင္ဒရမ္းက လိုက္လုေနေလသည္။

သိပ္ၾကည့္မေကာင္းသျဖင့္ ျပိဳင္ပြဲကို အားလံုးက အာရံုသိပ္မထားမိခ်ိန္တြင္ ေခးေရာ့စ္က ရႊန္းမီကို မ်က္ရိပ္ျပလိုက္သည္။ ရႊန္းမီက မသိမသာ ေခါင္းညိတ္ျပျပီး ႏွစ္ေယာက္လံုး တိုက္ကြက္ ရုတ္တရက္ ေျပာင္းသြားေလသည္။ ေခးေရာ့စ္က မိုးေပၚ ပ်ံတက္ျပီး ေတာ္ပီဒို သိုင္းကြက္ျဖင့္ ၀ွီးခနဲ႔ ျပန္ဆင္းလာစဥ္ ရႊန္းမီက တိမ္လႊာသိုင္းျဖင့္ ျပိဳင္ပြဲကြင္းျပင္ကို စက္၀ိုင္းသ႑န္ ပတ္ျပီး ပ်ံေနသည္။

အားလံုးကလည္း ရႊန္း ကြင္းဗဟို ကို ေရာက္မည့္ အခ်ိန္ႏွင့္ ေခးေရာ့စ္ ျပန္ေရာက္ခ်ိန္ႏွင့္ဆံုမည္ကို
ရင္တမမ ၾကည့္ေနစဥ္ ႏွစ္ေယာက္လံုးက ရုတ္တရက္ ဒါရိုက္ရွင္ေျပာင္းကာ ဒုိင္စားပြဲေအာက္ဘက္ကို ဦးတည္လာသျဖင့္ ဒိုင္ႏွစ္ေယာက္ ထေျပးေလသည္။

ဒိုင္ႏွစ္ေယာက္ေနာက္တြင္ အနက္ေရာင္ အရိပ္တစ္ခုလည္း ပါသြားေလရာ ေရွာင္လင္ေဒါက္ထက္က ခရီးေဆာင္ အိတ္ၾကီးႏွင့္ အိမ္ျပန္ေျပးသည္ဟုပင္ ထင္ရေလသည္။

ဘြားဘြား ေရခဲလိႈင္က အရိပ္ကို သတိထားမိသျဖင့္ ေရွာင္လင္ေဒါက္ထက္ကို "ဒီဘက္ေကြ႔ ဒီဘက္ေကြ႔" ဟု လမ္းဆြဲလိုက္သည္။ အရိပ္နက္က တည့္တည့္ ဆက္ပ်ံသြားမိျပီး ေခးေရာ့စ္ ႏွင့္ ရႊန္းကလည္း သည္းၾကီးမည္းၾကီး လိုက္ၾကေလသည္။ တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပင္ အရိပ္နက္ထံမွ လက္နက္ပုန္းႏွစ္ခု ထြက္လာရာ ေခးေရာ့စ္က ပု၀ါစႏွင့္ လွမ္းအုပ္ျပီး တားလိုက္ရသည္။ ထိုအခါမွ သိုင္းေလာကသား အားလံုး အလန္႔တၾကား ျဖစ္သြားေလသည္။

အဆက္မျပတ္ ထပ္မံ ထြက္လာေသာ လက္နက္ပုန္းမ်ားကို ေခးေရာ့စ္က လိုက္ရွင္း၊ ရႊန္းက အရိပ္ႏွင့္ ဆက္တိုက္ခိုက္ေနစဥ္ ရႊန္း၏ ရိုေဘာ့မီမီက အရိပ္နက္ အေနာက္ကို တိတ္တဆိတ္ ေရာက္လာျပီး အေၾကာပိတ္လိုက္ေလသည္။( မြန္ေခ်ာက္ဖံုသည္ အနားကို လူေရာက္လာလွ်င္ အရိပ္ကေ၀ အတြင္းအားျဖင့္ သိရွိႏိုင္ေသာ္လည္း ရိုေဘာ့ကိုေတာ့ အငိုက္မိသြားေလသည္။ ) အရိပ္နက္ ေလထဲမွ ျပဳတ္မက်မီ ရႊန္း က လွမ္းဖမ္းလိုက္ျပီး ေခးေရာ့စ္ က မ်က္ႏွာဖံုးကို ဆြဲဖြင့္လိုက္ေသာအခါ အံ့ၾသစရာ .. သိုင္းေလာကမွ ေပ်ာက္ဆံုးေနေသာ ျပန္လမ္းမဲ့ မိန္းမလွကၽြန္းမွ ကေ၀သိုင္းရွင္ မြန္ေခ်ာက္ဖံု ျဖစ္ေနေလေတာ့သည္။

ေခးေရာ့စ္ႏွင့္ ရႊန္းတို႔ မြန္ေခ်ာက္ဖံုကို တစ္ေယာက္တစ္ဖက္ ထိန္း၍ သိုင္းျပိဳင္ပြဲကြင္းရွိ မိတ္ေဆြမ်ားႏွင့္ ဒိုင္လူၾကီးမ်ားေ႔ရွသို႔ ျပန္ေရာက္ေသာအခါ .. . ဆုေပးပြဲအတြက္ ထားေသာ ဒိုင္းၾကီးမွာ ထူးဆန္းစြာ ေပ်ာက္ဆံုးေနေလေတာ့သည္။

=============================================

ရႊန္းမီ

=====================================================

ဒိုင္းၾကီးေပ်ာက္သြားျပီ... အမွန္က အယ္ဒစ္တာၾကီး ဆီကုန္လို႕ ဆီသြားထည့္ေနလို႕ ေနာက္က်သြားတာ ခြင့္လႊတ္ၾကပါေလ..။ ကဲ ေခးေအာ့္စ္နဲ႕ ရႊန္းမီတို႕ ခ်တာ ျပီးကို မျပီးေတာ့ဘူး။ ဒီေတာ့ အရွဳံး အႏိုင္ေသခ်ာေအာင္ ေနာက္ထပ္ျပိဳင္မယ္။ အက္ဒစ္တာၾကီးက ျပိဳင္ပြဲကို ျပန္စဖို႕ ဘီရိုေကာ ေၾကာင္အိမ္ေကာ ရွိသမွ် အာဏာေတြ အကုန္သံုးျပီ....။ ကဲ... စားပဲြေအာက္မွာ ပုန္းေနတဲ့ မြန္ကိုေတာ့ ဒိုင္လူၾကီး ႏွစ္ေယာက္ဆီကို အပ္ျပီး ေတာ့မွ အခုတကယ္ ျပိဳင္ပဲြစမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ခုနက ျပိဳင္ပြဲ မျပိဳင္ခင္ကတည္းက ေခးေအာ့စ္နဲ႕ ရႊန္းမီက စားပြဲခံုေအာက္ကို ေရာက္ေနတဲ့ ဘာမွန္းမသိတဲ့ ( အခုေတာ့ သိျပီေလ... လူကိုမေတြ႕ေပမဲ့ အနံ႕ခံေကာင္းတဲ့ မီနဲ႕ ေခးေအာ့စ္က အာပုပ္နံ႕ ရတာနဲ႕ မြန္ေခ်ာက္ဖံုမွန္း သိေနတာ.. ) အရာကို ဖမ္းဖို႕ အကြက္ဆင္ျပီး သိုင္းျပိဳင္ပဲြ အတုကို က်င္းပလိုက္တာ။ အမွန္က လူဆိုးေတြ လာျပီ ဆိုကတည္းက ျပိဳင္ပြဲ၀င္သိုင္းမယ္ေတြ အားလံုး ေသြးေသာက္ ( အမွန္ကေတာ့ ေသြး မေသာက္ပါဘူး။ နာမွာစိုးလို႕ ဇီးကြက္ဆီက ဆန္အရက္ထဲကို ငရုတ္ဆီ နည္းနည္း ျဖဴးျပီး..( အေရာင္ပါေအာင္လို႕ေလ.. ) ငရုတ္ရည္ေသာက္ အဲေလ ေသြးေသာက္) ညီအမေတြ အျဖစ္ ဖဲြ႕ထားျပီးသား။ ဒါေပမယ့္ ညီအစ္မက ညီအစ္မေလ ။ သိုင္းျပိဳင္ပဲြက သိုင္းျပိဳင္ပဲြပဲ။ အစဥ္အလာအရ သိုင္းျပိဳင္ပဲြ ကို ရပ္လို႕လဲ မျဖစ္ဘူး။ ဒါနဲ႕ ေသြးေသာက္ ညီအစ္မေတြ ေသြးေသာက္တာကို ခဏေမ့ထားျပီး သိုင္းပညာ ဖလွယ္ပဲြကို စတင္ျပိဳင္ဆိုင္ပါေတာ့တယ္..။ ဒီျပိဳင္ပဲြကို ၾကားျဖတ္အစီအစဥ္အေနနဲ႕ ေခါက္ဆဲြစားတဲ့ ဒိုင္လူၾကီးနဲ႕ ေခါက္ဆဲြေရာ ၾကာဇံပါ စားတဲ့ ေအာ္ဂႏိုက္ဇာ အက္ဒစ္တာ ဇီးကြက္တို႕က ေနမျဖစ္ျဖစ္ေအာင္ စီစဥ္ေပးတာပါ။ ခုေတာ့ အက္ဒစ္တာၾကီး မိုက္ၾကီးနဲ႕ သီခ်င္းဆိုေနတယ္.....

အားယားလို႕ သိုင္းျပိဳင္ပြဲ က်င္းပမိတာ .. ေသျပီဆရာ

သူမ်ားကို ႏွိပ္စက္ျပီး ျပိဳင္ခိုင္းတာ.. ခုေတာ့.. ေသျပီဆရာ

ေရးတဲ့လူကေရးျပီး မေရးတဲ့လူက မေရးတာ .. ေသျပီဆရာ

ေကာ္နက္ရွင္မေကာင္းပဲ အက္ဒစ္တာ လုပ္တာ.. ေသျပီဆရာ