သိုင္းေလာက အပိုင္း ( ၁၅.၂) - သိုင္းမူး

သိုင္းျပိဳင္ပြဲႀကီးက စည္ကားသိုက္ျမိဳက္စြာ က်င္းပလာခဲ့သည္မွာ ယခုဆိုလ်င္ ေနာက္ဆံုးဗိုလ္လုပြဲ အဆင့္ကို က်င္းပ လုဆဲဆဲ အခ်ိ္န္ျဖစ္ေနျပီ။ ေခါက္ဆြဲစားသည္ဟု ယူဆရေသာ ေရွာင္လင္ေက်ာင္းမွ သိုင္းဆရာႀကီး ေဒါက္ထက္ႏွင့္ ေရခဲေတာင္သိုင္းမယ္ေတာ္ႀကီး ခြန္ျမလိွဳင္တို႕က ဗိုလ္လုပြဲ ႏြဲမည့္ သိုင္းပညာရွင္ ႏွစ္ေယာက္ကို လိုက္နာရမည့္ စည္းကမ္းမ်ား ( သူတို႕ဟာသူတို႕ထုတ္ ၊ သူတို႕ဟာသူတို႕ျပင္)ကို ေျပာျပရင္း ေလရွည္ေနႀကသည္။ အခန္းနားမူးးဇီးကြက္ကလည္း အနားျပာလုပ္ကာ အလုပ္မ်ားခ်င္ ေယာင္ေဆာင္ေနေလသည့္အခ်ိ္န္။

ထိုအခ်ိန္တြင္ စင္ျမင့္ေဘးကြက္လပ္တြင္ေနရာယူထားေသာ အရွံဳးသမား သိုင္းပညာရွင္အုပ္စုမွာ အခ်င္းမ်ားလ်က္ရိွေနႀကသည္။

ရႊန္းမီ - ရိုေဘာ့မီမီ ဖမ္းမိထားတဲ့ မြန္ေခ်ာက္ဖံုရဲ႕ အာပုပ္သိုင္းက ရင္ျပင္တစ္ခုလံုးကို ပ်ံ႕ႏွံ႕ေနျပီ။ သူ႕ပါးစပ္ကို အပ္နဲ႕ ခ်ဳပ္ရင္ ေကာင္းမယ္။ မိုးခ်စ္သူေရ ခ်ဳပ္ေပးပါလား။

မိုးခ်စ္သူ - ဟင့္အင္း ဟင့္အင္း မခ်ဳပ္ဘူး။ အနားေတာင္ မကပ္ႏိုင္ဘူး။ သူက အာပုပ္သိုင္းတင္ မကဘူး ၾကဴမုန္းေၾကာင္မ်ိဳးဆီက ေရမခ်ိဳးသိုင္း၊ အ၀တ္မေလွ်ာ္သိုင္းနဲ႕ သြားမတိုက္သိုင္းလည္း သင္ထားေသးတယ္။

ပ်ားဘုရင္မ - ဒါဆို သြားေတြကို အရင္ႏႈတ္ျပီးမွ ပါးစပ္ကို ခ်ဳပ္တာေပါ့။

အလြမ္းဘုရင္မေလး - ငါတို႕က သူ႕ကို ဖမ္းထားတာဆိုေတာ့ သူကို ႏွိပ္စက္လို႕ မသင့္ေတာ္ဘူးထင္တယ္။ မဟုတ္ရင္ သိုင္းေလာကမွာ နာမည္ပ်က္ကုန္မယ္။

ဒရမ္း - ဒါနဲ႕ သူ႕ဆရာေတြ ဂိုဏ္းတူ အစ္ကိုေတြကိုလည္း သတိထားရလိမ့္မယ္။ သူတို႕ အခုဆို ေရွာင္လင္ေက်ာင္းကို ဦးတည္ျပီးလာေနေလာက္ျပီ။

အလြမ္းဘုရင္မေလး - ဟုတ္တယ္။ ဇီးကြက္ေတာင္မွ လာတဲ့လူေတြကို သိုင္းေလာက မွတ္ပံုတင္ျပမွ ေပး၀င္မယ္ဆိုျပီး စည္းကမ္းကို ေၾကာ္ျငာထားတယ္ၾကားတယ္။ႏွင္းပြင့္ေတာင္ ေနာက္က်ေနတာ ၾကည့္ပါလား။

ပ်ားဘုရင္မ - ဒါလည္းေကာင္းတာပဲ။ ေနာက္ျပီး ငါတို႕လူအင္အားနည္းေနတယ္ေလ။ ေတေလမုတ္သုန္ကို ပါ ျပန္ေခၚမွ ျဖစ္မယ္။ ေခၚဆိုၾကာပါတယ္။ အခုပဲ စီပံုးမွာ ၾကိမ္စၾကာ ရိုက္ျပီး ေခၚလိုက္မယ္။ သူမလာခင္ ငါတို႕ နည္းနည္းပါးပါးေသာက္ျပီး ေစာင့္ရေအာင္။

ရႊန္းမီ - ျပိဳင္ပြဲစည္းကမ္း အရ အရက္ေသာက္လို႕ မရဘူးေလ။

ပ်ားဘုရင္မ - ျပိဳင္ပြဲစည္းကမ္းအရ အရက္မေသာက္ရဘူးဆိုေပမဲ့ ငါတို႕က ျပိဳင္ပြဲကထြက္ျပီဆိုေတာ့ ေသာက္လို႕ရျပီ ။ အရက္ပုန္းဆိုင္လဲ မေတြ ့ပါလား။

ဒရမ္း - ဘယ္ရိွမလဲ ဟိုကေဇာ္သိုင္းသမားဇီးကြက္က ဆိုင္သမားေတြကို လိုင္စင္ခ်မေပးထားဘူး။ သူ႕ကို လဘ္ထိုးတာေတြေတာ့ ယူတယ္တဲ့ ငါအလာလမ္းမွာ ႀကားခဲ့ျပီးသား။

မိုးခ်စ္သူ - နာေျပာတယ္ေတာ့မေျပာနဲ႕ေနာ္။ ဇီးကြက္က စင္ေနာက္၀င္၀င္ျပီး ေမာ့ေနတာေတာ့ေတြ ့တယ္ ။ သူေျပာေတာ့ အားေဆးလို ့ေျပာတာဘဲ။

ရႊန္းမီ - ေသခ်ာျပီဒါဆိုရင္ ဒိုင္ေတြကိုလည္း သူကုန္းကုန္း ကုန္းကုန္းနဲ႕သြားသြားတိုက္ေနတာေတြ႕တယ္။ မယ္ေတာ္ႀကီးက ေခါင္းတခ်က္ခါျပလိုက္တာေတြ႕ထဲက တမ်ိဳးပါလားလို ့ေတာ့ထင္သား။ေဒါက္ထက္ကေတာ့ ၀ါးစိမ္းမွေနာ္ဆိုလား မသိဘူး ေျပာတယ္။

လင္း - ဒါမ်ိဳးေတာ့ဘယ္ရမလဲ ေနပေလ့ေစအုန္း သြားရွာလိုက္အုန္းမယ္ ။ လူကညစ္ေနပါတယ္ဆိုမွ ၊ ေတြ ့လို႕ ့ကေတာ့ မူးေအာင္ေသာက္ျပီးသားဘဲ။

ပ်ားဘုရင္မ - ေတြ ့တာအကုန္မခဲ့ ၊ နည္းလို ့ကေတာ့အာေတာင္စြတ္မွာမဟုတ္ဘူး။ဇီးသန္ ့ကို ရစ္ဖို ့ အမူးေသာက္မယ္။

ထိုအခ်ိန္တြင္ တ၀ုတ္၀ုတ္ ၊ တ ၀ုန္း၀ုန္းႏွင့္ မည္းမည္း အုပ္စုၾကီးတစ္စု စင္ေနာက္မွ ေပၚထြက္လာေလသည္။ အားလံုးမွာ အနက္ျဖစ္ေန၍ အိပ္မက္နက္တို႕ အုပ္စု လာျပီထင္၍ သိုင္းသမားမ်ားမွာ အားလံုးသတိ အေနအထားျဖင့္ ေစာင့္ၾကည့္ေနၾကသည္။ ပ်ားဘုရင္မက ပ်ားအုပ္မ်ားကို အားလံုး၏ ပတ္လည္တြင္ ၀ိုင္းပတ္ျပီး လက္နက္ပုန္းမ်ား လြင့္ပ်ံလာပါက တားဆီးရန္ အမိန္႕ေပးထားေလသည္။

ထိုအုပ္စု အတြင္းမွ ေန၍ အလင္းေရာင္မိွန္ျပျပေလး ထြက္ေပၚလာရာ မိုးခ်စ္သူက

` ဟယ္ ဟိုဒုတ္က အေရာင္အဆင္းမရွိတဲ့ မုတ္သုန္ရဲ႕ ေခြးရိုက္တုတ္ မဟုတ္လား´

ပ်ားဘုရင္မမွ ` ဗိုလ္ေနလား´

ထိုအခါမွ ထိုမိွန္ျပျပ အလင္းေရာင္သည္ ရုတ္တရက္ လင္းလာျပီး ေတေလဂိုဏ္းမွ ဗိုလ္မုတ္သုန္ ေရာက္ရွိေၾကာင္း ျပသေလသည္။ သူ႕လက္ထဲတြင္ကား ဘယ္အခ်ိန္က ဇီးကြက္ ၏ စတိုအတြင္းသို႕ ၀င္ေရာက္ယူငင္ထားးသည္မသိေသာ ဆန္အရက္ ငါးလံုး ၊ လက္ဖက္အရက္ သံုးလံုးႏွင့္ ၀ါးစိမ္း အရက္ စဥ့္အိုးတစ္လံုးကို ကိုင္လ်က္။

အားလံုး ၀မ္းသာအားရ တစ္ေယာက္တလွည့္ လက္သင့္ရာစြဲယူျပီး ဖြင့္ေသာက္မည္အလုပ္တြင္ ဂ်ဴလိုင္ဒရမ္းက `ေဟ့ေနအုန္း သူ႕ပုလင္းေတြက အရက္ပုန္းဆိုင္ကဟာေတြဆိုေတာ့ ဒါေလးေတာ့ ခပ္ေသာက္ႀကဟာ´ ဆိိုျပီး ေရသန္႕ေဆးျပားေတြထုပ္ေပးေလရာ အားလံုးက အားကနဲ ေအာ္ႀကေတာ့သည္။

`ျပိဳင္ပြဲလဲ ျပီးပါျပီအကိုေတာ္ရယ္ ´

`ေရသန္ ့ေဆးျပားအစစ္ဟုတ္မဟုတ္ ဘယ္လိုသိမလဲ။ မယံုဘူး´

`မူးေအာင္ေသာက္ပါမယ္ဆိုေန သူကေမ်ာ့ေအာင္လုပ္ခ်င္ေနျပန္ျပီ´ အစရိွသျဖင့္ တစ္ေယာက္တေပါက္ ၀ိုင္းေအာ္သံမ်ားေႀကာင့္ လက္ေလ်ာ့လိုက္ရေလသည္။

စိတ္ရိွတိုင္းေသာက္ေနႀကေသာ အရွံဳးသမားမ်ားမွာ ေလကလဲတျဖဴးျဖဴးမို ့ အရိွန္ေလးက တက္လာခ်ိန္ ၊ဒိုင္သူႀကီးမ်ားကေလရွည္ေနသည္လား ျပိဳင္ပြဲ၀င္သိုင္းသမားမ်ားကဘဲ အခ်ိန္ဆြဲေနသည္လား ဘာမွန္းမသိႀကာေနေသာ ဗိုလ္လုပြဲက မစႏိုင္ေသး။ကေဇာ္သမား ဇီးကြက္ကလည္း စင္ေပၚတက္လိုက္ စင္ေအာက္ဆင္းလိုက္နဲ ့ဘာရွဳပ္ေနမွန္းမသိ ။

မူးမူးႏွင့္မ်က္ရည္မီးေတာက္လင္းက တစခန္းထျပန္သည္။ ` မီမီ ေရ အေခ်ာအလွေလး တိုင္းမရွင္းေလး ခနငွားပါလား အတိတ္ကိုျပန္ခ်င္လို႕´ ဟုမ်က္စိမွိတ္ျပီး အသကုန္ေအာ္ေနေလရာ ဟန္နီက မ်က္ေမွာင္ႀကီးႀကဳတ္လ်က္ ` မီးေတာက္ရယ္ က်ဳပ္ရစ္ဖို႕ ့အခ်ိန္လဲေပးပါအုန္း ရွင္ဘဲ တမ်ိဳးျပီး တမ်ိဳး။ အတိတ္ကိုျပန္ခ်င္ရင္ မီမီဆီကငွားေပးမယ္ ။ တခုေတာ့ရိွတယ္ အတိတ္က ၂ႏွစ္ေလာက္ဘဲေတာ့ လွည့္လို႕ မရဘူး ဟိုးအစထိျပန္သြားရမယ္။ ကေလးဘ၀ကိုျပန္သြားမလား။ သြားမယ္ဆိုရင္ ခု စီစဥ္လိုက္မယ္´ ဟုေျပာရာ လင္းမွ `ဟင့္ စာျပန္မသင္ခ်င္ေတာ့ဘူးးး မသြားေတာ့ဘူး ´ဟုဆိုကာ ပ်ားဘုရင္မကို မ်က္ေစာင္းထိုးျပီး အေ၀းကို ထြက္သြားေလေတာ့သည္။

ဟန္နီလည္း ထိုသို႕ အရစ္ခံရေသာ အခ်ိန္က်မွ သူမ၏ ရစ္ခြင့္ေရႊျပားကို သံုးရန္သတိရျပီး အိပ္ကပ္ထဲ ႏႈိက္လိုက္ေသာ္ ထြက္လာသည္က အေပါင္လက္မွတ္ႏွင့္ ဇီးကြက္၏ လက္ေရးျဖင့္ေရးထားေသာ `လမကုန္ေသးလို႕ ေရႊျပားကို ေဂ်ာ္နီလမ္းေလွ်ာက္နဲ႕ လဲေသာက္လိုက္ျပီ´ ဆိုေသာ စာကိုသာ ေတြ႕ရွိလိုက္ရာ စိတ္ေပါက္ေပါက္ႏွင့္

`အေျဖမရွိတာေတြတြက္လို႔
ဒင္းက ဦးေႏွာက္စီးထြက္တာေတြ ေျပာရဲ႕
ဟဲ႔ နင္သခ်ၤာေတာ္တာ ၉၉မွာက်န္ခဲ႔ျပီကြယ္႔

အေရွ႕ဖက္ကမ္းမွာထိုင္လို႔
အေနာက္ဖက္လွည္႔ျပီး ငိုင္ေပါ႔ကြာ

စိတ္နာစရာ အာလူးေႀကာ္ေတာင္ ပါရီေပ်ာ္လို႔ အိမ္ျပန္သတဲ႔
မင္းကသာ ကေလးတအုပ္နဲ႔ ေတာေတြသြားလို႔ ရြာစဥ္လွည္႔

စိတ္နာနာနဲ႔ ေသာက္လိုက္ဦးေပါ႔ လဒေရ
ပါ၀ါေတြတက္လို႔ မုတ္ဆိတ္ေတြရွည္တဲ႔အထိ

ေအး သိလား ငါလည္းေလ
အိပ္မက္ေတြမွာ
ေတာင္ခြ်န္းေတာင္ေျခေရာက္လို႔ရယ္

ဘယ္ေတာ႔ေလာက္အိမ္ျပန္ရမလဲ
ကဲ
တြက္ပါဦးကြယ္။ ။´ ဟု ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကို ေကာက္ရြတ္လိုက္ေလေတာ့သည္။

ဇီးကြက္၏စတို အတြင္းမွ တိုလာေသာ ၾကြြက္မ်ား ဖားမ်ား ကို ကင္စားၾကေသာ္လည္း အစားအေသာက္ ေသာင္းက်န္းသူမ်ား ျဖစ္သျဖင့္ မေလာက္မဌ ျဖစ္ကုန္ေသာေၾကာင့္ မုတ္သုန္မွ သူ႕ေခြးႏွစ္ေကာင္ကို ကင္ေကၽြးရေလသည္။ ျမဴနီစပါယ္ ဧရိယာ အတြင္းမွ ရိုက္လာေသာေၾကာင့္ အဆိပ္ကင္းစင္ေၾကာင္းေထာက္ခံခ်က္ ကိုပါ ဘြားဘြားခြန္ျမလိႈင္ ထံမွ ရယူထားေၾကာင္း အာမခံခ်က္ပါ ျပသသည္။

ႀကာလိုက္တာကြာ ပြဲကမစေသးဘူး ငါတုိ႕တပြဲ၀င္ႏြဲလိုက္ရေအာင္ ( စကားစလိုက္သူက ဒရမ္း)

ေျမွာက္မေပးနဲ႕ေနာ္ ငါကငိုခ်င္ရက္လက္တို ့ျဖစ္ေနတာထြက္ငိုလိုက္ရမလား ( မ်က္ရည္မီးေတာက္လင္း)

ဟဲ့လုပ္ႀကပါအုန္း မ်က္လံုးကို ပု၀ါ ျမန္ျမန္စည္းႀကပါဟဲ႔ သူမ်က္ရည္မထြက္ခင္( ပန္းခ်ီ၀ိဥာဥ္)

မပူပါနဲ ့သူငိုတာနဲ ့မိုးရြာခ်လိုက္မယ္ (မိုးခ်စ္သူ)
စကားမ်ားလိုက္ႀကတာဟာ စိတ္တိုလာရင္ငါ့ပ်ားတပ္သားေတြန ဲ႕ေတြ႕မယ္ေနာ္(ပ်ားဘုရင္မ)

ကဲကဲ စိတ္ကိုေလွ်ာ့ပါ အမပ်ားရယ္ လာလာသီခ်င္းဆိုႀကမယ္ (မုတ္သုန္)

`မင္းရဲ ့အတြင္းအားနဲ ့ငါ့ရဲ ့အတြင္းအားတို ့

အင္အားျခင္းတူညီ ရိွခဲ့တဲ့ေနာက္ေတာ့

ခမ္းနားျခင္းကင္းတဲ့ ဒီအရွံဳးသမားဘြဲ ့တစ္ခုနဲ ့

ဒို ့အားလံုးတူတူ မူးျပီးရမ္းၾကစို႕….

အရွဳံးမ်ားရင္ဆိုင္တဲ့အခါ ဂြ်မ္းပစ္ေအာင္တကယ္မူးတာ

ကြင္းထဲကို အကုန္ထြက္ခါ

အားလံုးကႀကစို ့´

(ေလးျဖဴကို မျပလိုက္ပါနဲ႕ေနာ္။ သူၾကားရင္ သူ႕ကိုယ္သူ သတ္ေသမလားမသိ။ ဟိ။ စကားခ်ပ္)

အသံျဗဲ ကီးေႀကာင္မ်ားႏွင့္ ေအာ္ဟစ္ဆိုရင္း ကြင္းထဲကို အားလံုးတန္းစီ ျပီး ၀င္လာႀကရာ ပ်ားဘုရင္မ မွ သူ႕အိမ္သူအိမ္သားမ်ားကို ႏွိပ္စက္ေသာ အသံျဖင့္ ေရွ႕ဆံုးမွ ေန၍ ပ်ားမ်ား၀ိုင္းရံျပီး ခ်ီတက္လာသည္။

ေဒါက္ထက္မွ အလန္႕တၾကား ေျပး၀င္လာရာ ပ်ားမ်ားက ဆီးၾကိဳသျဖင့္ ေရွာင္လင္ ကြန္ဖူးအကြက္ကို သံုးေသာ္လည္း မေရွာင္မိသျဖင့္ မေရွာင္လွ်င္ နဖူး ထံုးစံအတိုင္း နဖူးတြင္ ပ်ားတုပ္ခံရျပန္သည္။ ( ၀က္ပက္ျပီးေတာ့ လက္နက္ပုန္းမွန္တဲ့ အျပင္ ပ်ားပါ တုပ္ခံရေသး... ဘြာေတးေနာ္)။ ေဒါက္ထက္မွာ လက္နက္ပုန္းထိထားသည့္ ေနရာကို ပ်ားထပ္တုပ္ခံ ရသျဖင့္ ပ်ားမ်ားကို မီးတုတ္ႏွင့္ရွဳိ႕ရန္ၾကံစည္ရာ သိုင္းမယ္ေတာ္ခြန္ျမလိႈင္မွ ေန၍ ေဒါက္ထက္အား မြန္ေခ်ာက္ဖံုကို စစ္ေဆးရန္ ဒိုင္လူၾကီး အခန္းထဲကို ၾကြပါဟု ေခၚထုတ္သြားေလသည္။

ထိုသို႕ ကြင္းထဲတြင္ ၀ေအာင္ ေသာင္းက်န္းျပီးခ်ိန္တြင္ ဗုိက္ထပ္ဆာလာေသာေၾကာင့္ လပ္လ်ားလပ္လ်ားလုပ္ေနေသာဇိးကြက္အား ကင္စားရန္ႀကံႀကေလသည္။ ဇီးကြက္ေတာ့ အမူးသမားမ်ား၏အႀကံကို မသိေလသိအလား အလန္းႀကီးလန္းကာ ဖလပ္ဖလပ္ႏွင့္ ကြင္းလံုးပတ္ပ်ံသန္းေနေလသည္။

ဇီးကြက္ ကို ဖမ္းရန္ ေျပးလာေသာ လင္းမွာ လမ္းခုလပ္တြင္ ႏွင္းပြင့္ႏွင့္ ရင္ဆိုင္ေတြ႕ေလေတာ့သည္။

ႏွင္းပြင့္ - အစ္မေတာ္လင္း ၊ ဘာျဖစ္တာလဲ ေရးၾကီးသုတ္ျပာနဲ႕။

လင္း (ေအာ္ၾကီး ဟစ္က်ယ္ျဖင့္) - ငါ အျမည္း စားစရာ မရွိလို႕ ဇီးကြက္ကို ကင္မလို႕

ႏွင္းပြင့္ - ေအာ္ အစ္မေတာ္တို႕က ႏွင္းပြင့္ၾကဴေလးကို တစ္ေယာက္ထဲ ပစ္ထားျပီး ေသာက္ေနၾကတယ္ေပါ့။

လင္း - မဟုတ္ပါဘူးေလ။ ညည္းက သိုင္းျပိဳင္စရာ ရွိေတာ ့ သိုင္းစည္းကမ္း အရ ေသာက္ရင္ မျပိဳင္နဲ႕ ျပိဳင္ရင္ မေသာက္နဲ႕လို႕ ေဒါက္ထက္က ေျပာထားတယ္ မလား

ႏွင္းပြင့္ - ရ၀ူး ေသာက္မွာပဲ။

လင္း - ေအး ေသာက္ခ်င္ရင္ ဇီးကြက္ကို ဖမ္းေပး။ မိရင္ တိုက္မယ္။

ႏွင္းပြင့္ - ဖမ္းေပးရတာေပါ့။ ေတြ႕ ၾကေသးတာေပါ့ ဇီးကြက္ရယ္...

ထိုအခ်ိန္တြင္ ဘာမွ မသိေသာ ဇီးကြက္မွာ ဧည့္သည္ေတာ္မ်ား၏ မွတ္ပံုတင္ကို လိုက္လွန္ အဲေလ လိုက္လံ စစ္ေဆးလ်က္ရွိေနသည္။....

ထိုအခ်ိန္တြင္ `ဇီးကြက္ ။ အခုခ်က္ခ်င္း ဒိုင္လူၾကီး အခန္းကို လာခဲ့ပါတဲ့ ´ ဟု ဒရမ္းမွ လာေရာက္ေခၚသျဖင့္ ဇီးကြက္မွာ ဒိုင္လူၾကီးအခန္းသို႕ အသြား တြင္ ဒရမ္းအား အက်ိဳးအေၾကာင္း ေမးျမန္းေလသည္။

ဇီးကြက္ - ဘာျဖစ္တာလဲ ကိုဒရမ္းရဲ႕။ ေရးၾကီးသုတ္ျပာနဲ႕ ေရွာင္လင္ေက်ာင္း ရင္ျပင္ကို လူမ်ားလို႕ ျပန္အပ္ခိုင္းေနျပီလား။

ဒရမ္း - ဟုတ္တယ္.. အာ မဟုတ္ပါဘူး ေျပာင္းတာက အခန္းေလ။ အခုက မြန္ေခ်ာက္ဖံုကို စစ္ေဆးဖို႕ ေခၚတာ။

ဇီးကြက္မွ မြန္ေခ်ာက္ဖံုကို စစ္ေဆးမည္ဟု ၾကားလိုက္သည္ႏွင့္ သူ႕အိတ္ကပ္အတြင္းမွ ခဲြစိတ္ခန္းတြင္ ဆရာ၀န္မ်ား သံုးေသာ ႏွာေခါင္းအုပ္ကို ယူ၍ တပ္ကာ ဒိုင္လူၾကီး အခန္းအတြင္းသို႕ ၀င္သြားေလသည္။ ဇီးကြက္ကင္မစားလိုက္ ရေသာ လင္းႏွင့္ လက္ဖက္အရက္ မေသာက္လိုက္ရေသာ ႏွင္းပြင့္တို႕မွာကား ေတာက္ တေခါက္ေခါက္ႏွင့္ `ေနာက္တစ္ေခါက္ ေတြ႕ၾကေသးတာ ေပါ့ ဇီးကြက္ရယ္ ´ဟု ေရရြတ္ရင္း က်န္ခဲ့ေလသည္။

................................................................

အားလံုးေပ်ာ္ေစရန္

လင္းႏွင့္ ဇီးကြက္ ပူးေပါင္းေရးသားပါေၾကာင္း ( ဟိ။ ဆဲခ်င္ရင္ မလင္းပါ ပါတယ္လို႕ ေျပာတာပါ .. :P )